ການທໍາບຸນມຸງຄຸນທົ່ວໄປ(ໃຊ້ໄດ້ກັບທຸກງານ)

ການທໍາບຸນມຸງຄຸນທົ່ວໄປ(ໃຊ້ໄດ້ກັບທຸກງານ)

ການທໍາບຸນມຸງຄຸນທົ່ວໄປ
ພຸທທະສາສນິກຊົນຜູ້ມີສັດທາ ປາສາທະ ມັກໃຄ່ທີ່ຈະທຳບຸນໂດຍອາຣາທນາພຣະສົງ-ສາມະເນນມາສູດພຸດທະມົນ ແລະ ສັນພັຕຕາຫາຣເນື່ອງໃນງານໃດໆ ເຊິ່ງເປັນງານມຸງຄຸນອັນ ບໍ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ເປັນຜະແນກໜຶ່ງຕ່າງຫາກ ອາດຈະທຳໄດ້ສະເໝີ ບໍ່ຈຳກັດວັນ ເດືອນ ແລະ ເວລາ ຄວາມສຳຄັນຂຶ້ນຢູ່ກັບຄວາມສະດວກຂອງເຈົ້າພາບຫຼາຍວກວ່າ ຈຳນວນພຣະພິກຂຸກໍບໍ່ໄດ້ ກຳນົດແນ່ນອນວ່າຕ້ອງເທົ່ານັ້ນອົງ ເທົ່ານີ້ອົງ ແລ້ວແຕ່ສັດທາຂອງພຸດທະສາສນິກຊົນຜູ້ເປັນ ເຈົ້າພາບນັ້ນ, ແຕ່ສ່ວນຫຼາຍມັກນິຍົມຢ່າງນ້ອຍ ໕ ອົງ, ໙ ອົງຂຶ້ນໄປ ແລະ ການທຳບຸນລ້ຽງພຣະ ນັ້ນຈະທຳທີ່ວັດ ຫຼືບ້ານກໍໄດ້ ຂໍ້ສຳຄັນຕ້ອງທຳຢ່າງນີ້ ຄື:
໑. ຈັດໂຕໝູ່ບູຊາ: ຕັ້ງພຣະພຸດທະຮູບ ເຕົ້າດອກໄມ້, ກະຖັງທູບ ແລະ ຮາວທຽນ, ພ້ອມ ທັງທູບ ແລະ ທຽນ ຖ້າເປັນໂຕະທັມມະດາ ຕ້ອງຫາເຕົ້າດອກໄມ້ ໑ ຄູ່, ຮາວທຽນ ໑ ຄູ່, ກະຖັງທູບ ໑ ອັນ, ໃນເມື່ອໄຕ້ທຽນຕ້ອງໄດ້ທຽນໜ້າພຣະ ໒ ເຫຼັ້ມ(ຂະໜາດພໍງາມ ຫຼືກະວ່ານັບ ແຕ່ເຣີ່ມໃຕ້ ຈົນຮອດແລ້ວພິທີທຽນຍັງບໍ່ທັນໝົດ) ທູບຕ້ອງບູຊາ ໓ ດອກ, ເວລາຕັ້ງໂຕະໝູ່ບູຊາ ກໍໃຫ້ຕັ້ງຢູ່ທາງຂວາມືພຣະສົງອົງຜູ້ເປັນປະທານ ແລະ ຫັນໜ້າໄປທາງດຽວກັບພຣະພິກຂຸອົງຜູ້ ເປັນປະທານ ຖ້າຫາກຈຳເປັນຕ້ອງຕັ້ງຢູ່ທາງຊ້າຍ ຫຼືທາງອື່ນກໍໃຫ້ຫັນໜ້າພຣະປະທານໄປ ທາງສົງ, ສຳລັບພຣະພຸດທະຮູບນັ້ນ ຈະເປັນພຣະປາງໃດກໍໄດ້ ຖ້າຫາກເປັນພຣະປະຈຳວັນ ເກີດຂອງເຈົ້າຂອງເຮືອນ ຫຼືເຈົ້າຂອງງານຍິ່ງເປັນການດີ.
໒. ຕັ້ງພາມຸງຄຸນ ຫຼືຂັນນ້ຳມັນ(ບາດກໍໄດ້) : ຕັ້ງຕໍ່ໜ້າພຣະພິກຂຸອົງເປັນປະທານ, ຫ່າງ ປະມານ ໑ ສອກ, ເອົາທຽນຄ່າສອກ, ວຽນຫົວມາວາງໄວ້, ຂັນ ຫຼືບາດນັ້ນຕາມປະເພນິຍົມຂອງ ຊາວລາວເຮົາແມ່ນໃຫ້ຕັ້ງເທິງພາພານ ຫຼືພາໂຕກຫວາຍກໍໄດ້ ຫາແພ ຫຼືເຈັ້ຍຂາວມາປູໄວ້, ໃຫ້ເຮັດບ້າງ ໕ ບ້າງໃສ່ປັກຈັຍຕາມສັດທາ ບ້າງພາມຸງຄຸນໃຫ້ເຮັດເປັນ ໕ ບ້າງ(ຫາກເປັນພາ ອັປມຸງຄຸນໃຫ້ເຮັດ ໔ ບ້າງ) ຢາກໃສ່ໝາກເບັງກໍໄດ້ ຖ້າໃສ່ໝາກເບັງກໍໃຫ້ໃສ່ພຽງ ໒ ຕົ້ນເທົ່ານັ້ນ, ແລ້ວກ້ຽວຝ້າຍມຸງຄຸນໄປທາງຂວາ ຄືວຽນຊ້າຍຫາຂວາມື.
໓. ຕັ້ງອາສະນະສົງ: ປູດ້ວຍຜ້າຂາວ ແລ້ວວາງອາສະນະລົງຜ້າຂາວນັ້ນ ໃນຍະຫ່າງ ກັນພໍຄວນ, ຫາງ້ຽງ, ຂັນໝາກພູ, ນໍ້າດື່ມ ເປັນຂວດ ທັງນໍ້າດື່ມ ແລະ ນໍ້າຫວານ(ອົງລະຊຸດ ຫຼື ໒ ອົງຕໍ່ຊຸດກໍໄດ້) ເວລາຕັ້ງໃຫ້ຕັ້ງຢູ່ຊ້າຍມືຂອງພຣະພິກຂຸ, ຖ້າມີນ້ຳເຢັນກໍໃຫ້ຫາຈອກສຳລັບນໍ້ຳ ເຢັນ ແລະ ນໍ້າຮ້ອນໄວ້ພຽງພໍ ຫຼືນ້ຳປະນະອື່ນ ກໍຫາຈອກໄວ້ໃຫ້ພໍ ນໍ້າປານະຢ່າງອື່ນທີ່ຄວນມໃສ່ ຈອກກໍໃຫ້ຈອກໃຫ້ຄົບກໍແລ້ວກັນ ຖ້ານໍ້ຳປານະທີ່ໃສ່ກວດຄວນສັນດ້ວຍທໍ່ກໍຫາທໍ່ມາໄວ້ ກະແລ້ວ ກັນ.
໔. ຕ້ອງມີຝ້າຍມຸງຄຸນ: ຕ້ອງຫາຝ້າຍຍາວໆ ຈັບໃຫ້ໄດ້ເກົ້າເສັ້ນຝ້າຍ, ຢັ່ງແຕ່ພຣະປະ ທານລົງມາໃສ່ພາມຸງຄຸນ ຫຼືຖ້າຈະຮອບເຮືອນ ກໍໃຫ້ຮອບເຮືອນກ່ອນ ຈຶ່ງອົງລົງມາຮອບພຣະ ພຸດທະຮູບ ແລະ ຈຶ່ງກ້ຽວພາມຸງຄຸນ ສ່ວນຝ້າຍມຸງຄຸນທີ່ເຫຼືອແມ່ນວາງໃສ່ພາຊະນະຂ້າງພຣະ ພິກຂຸອົງເປັນປະທານ ວິທີວຽນຝ້າຍໃຫ້ວຽນ “ປະທັກຂີນະວັດ” ຄືວຽນຈາກຊ້າຍຫາຂວາ, ສ່ວນ ວຽນຮອບເດີ່ນບ້ານ ຫຼືຮອບເຮືອນນັ້ນ ແໃ່ນເພື່ອປ້ອງກັນພຍັນຕຣາຍນັ້ນເອງ.
໕. ວິທີການ ຖ້າເຮັດສອງວັນ ວັນແຮກແມ່ນວັນຈະເຣີນພຸດທະມົນຕອນແລງ ກຳນົດ ແຕ່ເວລາ ໑໖:໐໐ ໂມງ ໄປຮອດ ໒໑:໐໐ ກາງຄືນ, ຂອງວັນແຮກແມ່ນໃຊ້ໄດ້ ຖ້າງານວັດແມ່ນ ເອົາກາງຄືນແມ່ນດີ ເພາະຍາດໂຍມຈະກິນເຂົ້າແລງມາໝົດແລ້ວ ບໍ່ເປັນການຫຍຸ້ງຍາກຍາດ ໂຍມ, ເຣີ່ມພິທີ ຫົວໜ້າ ຫຼືເຈົ້າພາບຕົ້ຍໄປຈູດທູບ ໄຕ້ທຽນບູຊາພຣະປະທານ ແລ້ວອະທິຖານ ຈິດຕາມຄວາມປາຖນາ, ຫົວໜ້ານຳພາໄຫວ້ພຣະ, ສັກເຄເທວະດາ, ຮັບສີນ, ແລ້ວອາຣາທະ ນາພຣະປະຣິຕ, ນັ່ງຟັງສູດມົນຕໍ່ໄປດ້ວຍຄວາມເຄົາຣົບ, ຫຼັງຈາກສຳເຣັດແລ້ວ ກໍຖວາຍທານ ເທົ່າທີ່ມີ ພຣະສົງໃຫ້ພອນຢາດນໍ້າ ພຣະສົງກັບວັດ ເປັນອັນເລີກງານທາງພິທີສົງໃນວັນແຮກ, ມື້ອື່ນເຊົ້າມີການຕັກບາດ ແລະ ຖວາຍທານ.
ສ່ວນວັນທີສອງ ຄືເຊົ້າວັນຕໍ່ມາ ແມ່ນມັກນິມົນມາສັນເຊົ້າ ເພາະວ່າຈະໄດ້ຕັກບາດ ຖວາຍສັງຄະທານນຳ, ຕອນເຊົ້າ ຖ້າເຮັດທີ່ເຮືອນໄປຮັບພຣະ ແລະ ບາດມາພ້ອມ, ຖ້າເຮັດທີ່ ວັດກໍໄປຮັບແຕ່ບາດມາຈັດໂຕ໊ະຕັ້ງບາດ ຕາມອົງພັນສາແກ່ລົງໄປຮອດອ່ອນ ຈົນຮອດສາມະ ເນນ ການໄປຮັບພຣະມາຍັງເຮືອນບຸນບໍ່ໃຫ້ກາຍ ກຳນົດເວລາຕາຍຕົວ ຄືຮັບພຣະມາຮອດວັດ ບໍ່ຄວນຈະກາຍ ໐໗:໐໐ ໂມງ, ໄວ້ພຣະ ຮັບສິນ ກໍບໍ່ຄວນກາຍ ໐໗:໓໐ ໂມງ.
ວິທີເຮັດ ກໍໃຫ້ເຮັດເໝືອນເດີມ ທາງປະທານ ຫຼືເຈົ້າພາບງານໃຫ້ໄປຈູດທູບ ໃຕ້ທຽນ(ຄັນ ຫ້ອງແອຣ໌ ບໍ່ຄວນຈູດທູບ ແລະ ບໍ່ຄວນຈະໄຕ້ທຽນຫຼາຍ) ມັກຄະທາຍົກນຳພາໄຫວ້ພຣະ(ຖ້າ ເຮັດເອງເປັນກໍຄວນເຮັດເອງເລີຍ ເປັນການດີທີ່ສຸດ) ສັກເຄເທວະດາ ຮັບສີລ, ແລ້ວກໍກ່າວຄຳ ຖວາຍເຄື່ອງໃສ່ບາດ ແລະ ພັດຕາຫານເລີຍ, ຫຼັງຈາກນັ້ນພຣະສົງຈະສູຕຖວາຍພອນພຣະ “ນະໂມ ຯລຯ ອິຕິປິໂສ ຯລຯ ແລະ ພາຫຸງ ສະຫັສສະ ຯລຯ ຕໍ່ດ້ວຍ ມະຫາກາ” ເມື່ອພຣະສົງ ສູດຈົບນະໂມແລ້ວ ໃຫ້ເຈົ້າພາບເຣີ່ມໄປໃສ່ບາດເປັນຄົນແຮກ ຕໍ່ດ້ວຍລູກຫຼາຍ ແລະ ຍາດພີ່ນ້ອງ ມາຮ່ວມງານ.
ເມື່ອພຣະສູດຈົບແລ້ວ ໃຫ້ຖວາຍພາເຂົ້າ, ຖ້າຍັງບໍ່ທັນຍົກພາເຂົ້າມາ ກໍໃຫ້ຍົກພາເຂົ້າ ມາຕອນທີ່ພີ່ນ້ອງຍັງບໍ່ທັນໃສ່ບາດແລ້ວ(ປົກກະຕິ ເພີ່ນໃຫ້ຍົກພາເຂົ້າມາວາງຕໍ່ໜ້າພຣະແລ້ວ ຈຶ່ງກ່າວຄຳຖວາຍເຄື່ອງໃສ່ບາດ ແລະ ພັດຕາຫານ) ແຕ່ຖ້າແຕ່ງບໍ່ທັນໃຫ້ເອົາມາພາໜຶ່ງກ່ອນ ເພາະຈະໄດ້ກ່າວຄຳຖວາຍພັດຕາຫານ ພ້ອມເຄື່ອງໃສ່ບາດ ມັນຈຶ່ງບໍ່ຫຍຸ້ງຍາກ.
ເມື່ອປະເຄນພາເຂົ້າແລ້ວໃຫ້ນິມົນພຣະສົງສັນພັດຕາຫານເລີຍ, ຖ້າວ່າພີ່ນ້ອງຕັກບາດ ແລ້ວກໍໃຫ້ເອົາບາດມາຖາວຍເພີ່ນໃນຈະນະນັ້ນເລີຍ ກໍຣະນີ້ຄົນໃສ່ບາດຫຼາຍ ກໍນິມົນພຣະສົງ ສັນພັດຕາຫານກ່ອນກໍໄດ້ ເພາະອິງໃສ່ເວລາແຂກ ເພາະເຮົາຈະຕ້ອງໄດ້ລ້ຽງແຂກອີກຕໍ່ນຶ່ງ (ປັດຈຸບັນມີການປະຍຸກຂຶ້ນມາອີກ ຄືເວລາຖວາຍພັດຕາຫານແລ້ວ ມັກຈະໃຫ້ພອນຍາດນ້ຳ ກ່ອນ ເນື່ອງຈາກມີບາງທ່ານຢາກເມືອບ້ານກ່ອນ ແຕ່ຕ້ອງໄດ້ຮັບພອນ ແລະ ຍາກນໍ້າ ສະນັ້ນ ພຣະສົງຈຶ່ງໃຫ້ພອນກ່ອນແລ້ວ ຈຶ່ງສັນເຂົ້າ) ຫຼັງຈາກພຣະສັນພັດຕາຫານສໍາເຣັດແລ້ວ ກໍໃຫ້ ກ່າວຄຳຖວາຍທານອື່ນໆທີ່ມີ ເປັນຕົ້ນແມ່ນ, ອັດຖະບໍຣິຂານ, ຫຼືກອງບຸນອື່ນໆ ຕາມເຈຕນາ ຂອງເຈົ້າພາບ ຫຼັງຈາກນັ້ນ ລາວເຮົາໃຄ່ຈະຟັງທຳ ກໍໃຫ້ອາຣາທະນາທັມ ດ້ວຍຄຳວ່າ “ພຣົມມາ ຈະໂຣກາ ທິປະຕິ ຯລຯ” ພຣະສົງຈະເທສສະຫຼອງ ຫຼືເທດຕາມສັດທາຍາດໂຍມ ນິມົນ, ຫຼັງຈາກເທດແລ້ວ ຈຶ່ງຄາຣະວະ ພຣະສົງໃຫ້ພອນຢາດນ້ຳ ເປັນອັນຈົບພິທີ ຖ້າເຮັັດທີ່ ວັດພຣະສົງກັບກຸຕິ ຖ້າເຮັດທີ່ເຮືອນໃຫ້ຈັດຣົດໄປສົ່ງເພີ່ນ ພ້ອມທັງບາດ ແລະ ເຄື່ອງທານ ເປັນອັນຈົບພິທີທາງສົງ ນອກນັ້ນແມ່ນເຣື່ອງຂອງການລ້ຽງແຂກ ແລະ ຍາດພີ່ນ້ອງ ເຮັດໄປ ຮອດເວລາເທົ່າໃດກໍໄດ້, ແຕ່ມີບາງງານນັ້ນ ມີສັດທາຢາກຈະຖວາຍເພນນຳ ຖ້າດຮັດທີ່ເຮືອນ ກໍໃຫ້ສັດທາຍາດໂຍມ ຈັດທີ່ພັກໃຫ້ພຣະສົງຕ່າງຫາກ ຖ້າເຮັດທີ່ວັດ ເມື່ອເຖິງເວລາເພນແລ້ວ ກໍນິມົນພຣະສົງມ ສັນເພນ ໃຫ້ເຮັດແບບດຽວກັນ ຄື ຈຸດທູບທຽນ, ໄຫວ້ພຣະ(ບໍ່ຮັບສິນກໍໄດ້, ບໍ່ ສັກເຄເທວະດາກໍໄດ້) ແຕ່ໃຫ້ກ່າວຄຳຖວາຍພັດຕາຫານເພນ ແລ້ວປະເຄນພັດຕາຫານ ຄາຣະ ວະຮັບພອນ ກ່ອນ ຫຼືຫຼັງພຣະສົງສັນພັດຕາຫານກໍໄດ້ ເປັນອັນວ່າຈົບການຖວາຍພັດຕາຫານ ເພນ, ແລ້ວສົ່ງພຣະກັບວັດ.
ໝາຍເຫດ:
ກໍຣະນີ້ແມ່ນເວົ້າສະເພາະເຮັດສອງວັນ ຖ້າຫາກເຮັດວັນດຽວ ມັກຈະເຮັດສັນເພນ ກໍໃຫ້ໄປຮັບພຣະຕັ້ງແຕ່ ເວລາ ໑໐:໐໐ ໂມງ ເມື່ອມາຮອດເຮືອນໃຫ້ໄຫວ້ພຣະສູດມົນ ແລະ ອາ ຣາທນາມຸງຄຸນ ພຣະສົງສູດມຸງຄຸນແລ້ວ ກໍທຳການຖວາຍທານຕາມທີ່ກ່າວແລ້ວ.

ສາຂະບູຊາວັນບຸນວັດທະນະທັມພຸດລາວ ວັນສຳຄັນສາກົນແຫ່ງໂລກ

໑. ຄວາມເປັນມາຂອງວັນວິສາຂະບູຊາໃນລາວ.

- ວັນບຸນວິສາຂະບູຊາ ໄດ້ປາກົດຢ່າງຈະແຈ້ງໃນຮີດ ໑໒ ອັນເປັນແມ່ບົດທາງວັດທະນະທັມລາວ ເຊິ່ງທາງຣາຊະ ການໃນອານາຈັກລ້ານຊ້າງ ໄດ້ກໍານົດເອົາວັນສໍາຄັນທາງສາສນາ ເປັນວັນທີ່ຊາວລ້ານຊ້າງໄດ້ປະພຶດປະຕິດບັດ ຕາບເທົ້າທຸກວັນນີ້ ຊາວລາວໃນຂອງເຂດທົ່ວປະເທດ ທີ່ເປັນຊາວພຸດ ໄດ້ສືບທອດປະຕິບັດມາ ໂດຍປະເພນີ ເຊິ່ງ ຊາວພຸດລາວທັງມວນໃຜໆ ກໍຮັບຮູ້ຄວາມໝາຍຄວາມຄໍາຄັນຂອງວັນດັ່ງກ່າວ ທັງຍັງໄດ້ສືບທອດປະຕິບັດຢ່າງ ສະໝໍ່າສະເໝີໂດຍບໍ່ລະຮີດໃຫ້ໝອງ ບໍ່ລະຄອງໃຫ້ເສົ້າ ເຖິງແມ່ນວ່າໃນຍາມປະເທດຊາດຢູ່ໃນພາວະສົງຄາມ ຫຍຸ້ງຍາກເໝືອນໃນອະດີດຜ່ານມາ ມາຮອດປັດຈຸບັນປະເທດຊາດ ແລະປະຊາຊົນລາວແມ່ນຢູ່ໃນພາວະການ ສ້າງສາ ແລະພັດທະນາປະເທດຊາດພັກ-ລັດຖະບານ ແລະອົງການພຸດທະສາສນາຍິ່ງໄດ້ເພີ່ມທະວີວຽກງານດ້ານ ພຸດທະສາສນາຢ່າງຕັ້ງໜ້າ.

2. ພຸດທະສາສນາເຂົ້າສູ່ດິນແດນລາວ ແລະປະເທດລ້ານຊ້າງ.

- ດິນແດນທີ່ເປັນພາກພື້ນຂອງອະນຸທະວີບອາຊີອາຄະເນນີ້ ເປັນດິນແດນຂອງຊົນຊາດຫຼາຍເຜົ່າຊົນ, ເມື່ອ  ໒໕໐໐ ກວ່າປີຜ່ານມາມີນະຄອນລັດຫຼາຍນະຄອນລັດກໍາເນີດ ເກີດຂຶ້ນຕາມສອງຟາກຝັ່ງແມ່ນໍ້າຂອງ ນະຄອນ ລັດຕ່າງໆເລົ່ານັ້ນ ມີມະຫານະຄອນລັດທີ່ມີອຳນາດຫຼາຍນະຄອນລັດເກົ່າແກ່ ນັກປະຫວັດທັງໃນ ແລະນອກ ປະເທດ ໄດ້ຍອມຮັບຊື່ນະຄອນລັດເລົ່ານັ້ນວ່າ ມີອາຣະຍະທັມເກົ່າແກ່ທີ່ສຸດ ຄື

ກ. ນະຄອນສີໂຄຕປະປຸຣະ(ນະຄອນສີໂຄດຕະບອງ)

ຂ. ນະຄອນຈັນທະບູຣີ (ວຽງຈັນປັດຈຸບັນ)

ຄ. ນະຄອນຊຽງດົງ, ຊຽງທອງ (ຫຼວງພຣະບາງປັດຈຸບັນ)

ງ. ນະຄອນສຸວັນນະໂຄມຄຳ (ເມືອງຫ້ວຍຊາຍ-ຊຽງແສນ)

ຈ. ນະຄອນລາວະຣັດຖະ (ລົບບູຣີ)

- ບັນດາຫົວເມືອງເລົ່ານີ້ ປັນນະຄອນຣັດບູຮານທີ່ເກົ່າແກ່, ໄດ້ປາກົດຕົວໃນດິນແດນນີ້ມາຍາວນານ ມີຫຼັກຖານ ທາງປະຫວັດສາດທີ່ເປັນລາຍລັກອັກສອນ ປະເພດຕຳນານ ແລະຫຼັກຖານທາງວັດຖຸຫຼວງຫຼາຍພາຍມາກ, ນະ ຄອນລັດເລົ່ານີ້ ໄດ້ກາຍມາເປັນດິນແດນຂອງຊົນຊາດລາວ ທີ່ເປັນເຈົ້າຂອງ ເຖິງບາງສ່ວນຈະກາຍເປັນດິນແດນ ຂອງຊາດ ອື່ນໄປແລ້ວ ແຕ່ຊົນຊາດທີ່ເປັນເຈົ້າຂອງດິນແດນເລົ່ານັ້ນກໍເຕັມໄປດ້ວຍຊົນຊາດທີ່ເປັນເຊື້ອສາຍໄທ ລາວຢູ່ຢ່າງນັ້ນ.

- ຈຳເດີມແຕ່ ໔໕ ປີກ່ອນຄິດຕະສັງກາດນັ້ນ ມາຮອດປີນີ້ ພຣະພຸດທະສາສນາກໍາເນີດຂຶ້ນມາແລ້ວໃນໂລກ ໒໕໙໙ປີ,(ນັບຮອດປີ ໒໕໔໔) ແນວທາງຄຳສອນຂອງພຣະພຸດທະສາສນາ ໄດ້ຂະຫຍາຍຕົວໄປສູ່ດິນແດນແວ້ນແຄວ້ນ ຕ່າງໆໃນໂລກ ໄດ້ກ່າຍເປັນສາສນາທີ່ສໍາຄັນ ແລະມີປະໂຫຍດຫຼວງຫຼາຍພາຍມາກຕໍ່ຈິດວິນຍານຂອງມວນມະ ນຸດສະຍະຊາດ,

- ການເຂົ້າມາຂອງພຣະພຸດທະສາສນາໃນອະນຸພາກພື້ນນີ້ນັ້ນ ປະຫວັດສາດໃນຍຸກຂອງຕໍານານ ທີ່ປະກົດຕົວ ໃນເລື່ອງອຸຣັງຄະນິທານໄດ້ຢັ້ງຢືນວ່າພຣະພຸດທະສາສນາ ເຂົ້າມາຍັງນະຄອນສີໂຄຕະປຸຣະ ໃນປີ ພ.ສ ໘ ຫຼັງຈາກ ພຣະພຸດທະເຈົ້າປະຣິນິພານແລ້ວ ໘ ປີ, ຕໍ່ຈາກນັ້ນພຸດທະສາສນາກໍໄດ້ປະກົດຕົວໃນນະຄອນຈັນທະບູຣີ ໃນປີ ພ.ສ 236, ໃນຫຼັກຖານຕໍານານດຽວກັນຍັງໄດ້ກ່າວເຖິງນະຄອນລາວະຣັດຖະດ້ວຍ, ນອກຈາກນີ້ສຸວັນນະ ຄມ ຄໍາ ແລະຊຽງດົງຊຽງທອງ ກໍປາກົດຫຼັກຖານພຸດທະສາສນາ ໃນຍຸກຕໍ່ເນື່ອງ ແລະສືບທອດກັນນັ້ນ

- ຕາມການຄົ້ນຄວ້າຢັ້ງຢືນຂອງນັກປະຫວັດສາດສາສນາໄດ້ຍອມຮັບເປັນເອກະສັນວ່າ ພຣະພຸດທະສາສນາເຂົ້າ ມາສູ່ດິນແດນນີ້ແລ້ວ ເຖິງ ໒ ຍຸກ ຄື ຍຸກສີໂຄຕະປຸຣະ ແລະຍຸກຈັນທະບູຣີ ກ່ອນທີ່ຍຸກແຫ່ງປະຫວັດສາດຂອງ ຊາດລາວຈະປະກົດຕົວຢ່າງເດັ່ນຊັດ ໃນປີ ພ.ສ ໑໙໐໒ ຫຼັງຈາກທີ່ພຣະບາດສົມເດັດພຣະເຈົ້າຟ້າງຸ່ມມະຫາຣາດ ໄດ້ສາະຖາປານາມະຫາອານາຈັກລ້ານຊ້າງໃຫ້ເຂັ້ມແຂງ ແລະກວ້າງກວ້າງຂວາງນັ້ນ, ພຣະພຸດທະສາສນານິກາຍ ເຖຣະວາດ ລັດທິລັງກາວົງ ກໍໄດ້ເຂົ້າມາແທນທີ່ສາສນາພຸດ ແບບເດີມ ແລະຕັ້ງໝັ້ນໃນນະຄອນຊຽງດົງຊຽງທອງ ແລ້ວກໍແຜ່ຂະຫຍາຍໃນຂອບເຂດຣາຊະສີມາແຫ່ງອານາຈັກລ້ານຊ້າງຢ່າງກວ້າງຂວາງ.

- ນັບແຕ່ນັ້ນມາທາງມະຫາອານຈັກລ້ານຊ້າງ ແລະຫົວເມືອງໃນກໍາກັບລ້ານຊ້າງ ໄດ້ຍອມຮັບນັບຖືພຣະພຸດທະ ສາສນາຢ່າງເປັນເອກະສັນ ເຖິງເຊິ້ງເຮົາເຫັນໄດ້ຈາກຫຼັກຖານທາງຮູບປະທັມ ແລະນາມະທັມ ທີ່ປະກົດຕົວໃນວິ ຖີຊີວິດຂອງຊາວລ້ານຊ້າງ ຫຼືຊາວລາວເຮົາເລື້ອຍມາຕາບເທົ້າປັດຈຸບັນ, ສະນັ້ນ ວິຖີຊີວິດຈອງຊາວພຸດລາວນັ້ນ ຈຶ່ງແບບແຜນ ແລະບໍຣິບົດເຕັມໄປດ້ວຍແບບແຜນພຸດທະສາສນິກະຊົນ ໃນຮອບ ໑໒ ເດືອນຂອງປີໜຶ່ງ ຊາວລາວ ໄດ້ມີຮີດຄອງຂອງຕົນ ໑໒ ຮີດຄອງທີ່ເຮົາຮຽກວ້າຮີດສິບສອງດ ຮີດສິບສອງນີ້ລ້ວນແຕ່ແມ່ນຮີດທາງພຸດທະ ສາສນາ ໄດ້ກາຍເປັນແມ່ແບບທາງວັດທະນະທັມລາວ ສະນັ້ນຈຶ່ງເວົ້າໄດ້ຢ່າງທະນົງອົງອາດວ່າ ຄົນລາວເປັນຊາວ ພຸດ.

- ພຸດທະສາສນາ ເປັນສາສນາຂອງຊາດລາວ ຄົນລາວໄດ້ຕິດພັນກັບພຸດທະສາສນາມາຕັ້ງແຕ່ກໍາເນີດຊາດ, ໃນວິ ຖີຊີວິດຂອງຄົນລາວກໍເຊັ່ນດຽວກັນ ນັບແຕ່ມື້ເກີດຄົນຮອດມື້ຕາຍ ນັບແຕ່ຕື່ນຈົນຮອດເຂົ້ານອນ ລ້ວນແຕ່ແມ່ນ ປະຕິບັດຮີດຂອງຕົນຕາມແບບແຜນພຣະພຸດທະສາສນາ, ບໍ່ວ່າຍາມປະເທດຊາດຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງ ຫຼືປະເທດ ຊາດຕົກຢູ່ໃນພາວະຍຸ້ງຍາກ ຊາວລາວບໍ່ໄດ້ປະລະວັດວາພຸດທະສາສນາ.

- ໂດຍສະເພາະແລ້ວຮອດວັນເພັງເດືອນ ໖ ຫຼືວ່າເດືອນວິສາຂະບູມາດນັ້ນ ຊາວພຸດລາວທົ່ວປະເທດ ບໍ່ວ່າ ບ້ານນອກ ແລະໃນເມືອງ ບໍ່ວ່າບ້ານນນ້ອຍ ຫຼືບ້ານໃຫຍ່ ຊາວພຸດລາວ ໄດ້ພາກັນລັ່ງໄຫຼເຂົ້າໄປສູ່ວັດ ເພື່ອເຮັດ ບຸນວິສາຂາບູຊາ ດ້ວຍການຕັ້ງບາດ ສັງຄະທານ ແລະກິດຈະກັມຕ່າງໆຕາມທ້ອງຖິ່ນ ໂດຍບໍ່ໄດ້ນັດໝາຍກັນ ຫຼືອອກບັດຂ່າວບັດເຊີນ ເໝືອນກັບປາງບຸນອື່ນໆນອກຈາກໃນຮີດ ໑໒, ກິດຈະກັມນີ້ ສໍາລັບຊາວພຸດລາວແລ້ວ ຖືວ່າເປັນສະຕິຂອງສັງຄົມໄປເລີຍ, ດັ່ງເຮົາຈະສັງເກດໄດ້ ຢູ່ບ້ານນອກຂອກຄາເມ ຈະບໍ່ມີປະຕິທິນ ຜູ້ເຖົ້າຊາວ ບ້ານເຂົາຈະເບິ່ງເດືອນ ແລ້ວນັບມືເອົາ ເຂົາຈະຮູ້ໂລດວ່າວັນຕໍ່ໄປຂ້າງຂ້າງເປັນວັນສິນ, ຕົກຕອນບ່າຍແລ້ວ(ປັດ ຈຸບັນຍັງ ປະຕິບັດກັນຢູ່ໃນບາງໝູ່ບ້ານສັງຄົມຊົນນະບົດ) ເຖົ້າແກ່, ໜູ່ມສາວ, ບາງຜ່ອງກໍໄປແຫ່ຕົ້ນກັນຫຼອນໃສ່ ຫົວວັດຕ່າງໆທີ່ເຄີຍພົວພັນກັນມາກ່ອນ ໃນຂອບເຂດໃກ້ຄຽງ, ອອກປ່າໄປຫາເກັບດອກໄມ້ ຕົກຕອນແລງຄໍ່າ ແລ້ວລົງວັດໄປວຽນທຽນ ຟັງທັມ ທີວັດຈົນເດີກ, ສໍາລັບພຣະສົງເອງ ກໍມີກິດຈະກັມລົງອຸໂປສົດ, ໃນວັນນີ້ ບາງທ້ອງຖິ່ນ ກໍໄດ້ຈັດງານສູດດວງເມືອງ ແລະວັນນີ້ ກໍເປັນວັນເອົາພຣະທີ່ເອົາລົງສົງແຕ່ວັນສັງຂານລ່ວງພຸ້ນ ສ່ວນໜຶ່ງຍັງປະໄວ້ທີ່ຮ້ານສົງ ເອົາຂຶ້ນສູ່ສາລາ ວິຫານ ແລະສິມ ວັນນີ້ ຈຶ່ງໄດ້ຊື່ໜຶ່ງອີກວ່າວັນເອົາພຣະຂຶ້ນ.

- ຮີດເດືອນຫົກ ທີ່ປາກົດໃນຮີດ ໑໒ ເດືອນນັ້ນ ເປັນປະເພນີຂອງຊົນຊາດລາວ ທີ່ສືບທອດມາເປັນປະເພນີ ແລະ ກາຍເປັນໜຶ່ງໃນວັດທະນະທັມຂອງຊາດລາວ ໄດ້ສືບທອດ ປະຕິບັດມາບໍ່ຂາດໄລຍະ ປັດຈຸບັນນີ້ບ້ານເມືອງລາວ ຕົກເຂົ້າຍຸກພັດທະນາ ປະຊາຊົນໃຜໆກໍພໍຢູ່ພໍກິນດ້ານເສດຖະກິດ ບຸນວິສາຂາບູຊາກໍໄດ້ສືບທອດປະຕິບັດມາ ທຸກໆປີບໍ່ໄດ້ຂາດ ມາໄລຍະຫຼັງໆນີ້ ບຸນໃນຮີດ ໑໒ ລວມທັງບຸນວິສາຂະບູຊາເຫັນ ວ່າປະຊາຊົນຍິ່ງເພິ່ມຂຶ້ນ ຊັກໃຊ້.

- ການສະຫຼອງວັນວິສາຂາບູຊາ ທີ່ຈັດຂຶ້ນທີ່ເດິ່ນພຣະທາດຫຼວງນີ້ ຖືວ່າເປັນຈັດຂຶ້ນຕາມກົດບັດສະຫະປະຊາຊາດ ເພື່ອສະຫຼອງການທີ່ອົງການສະຫະປະຊາຊາດ ໄດ້ກຳນົດ ໃຫ່້ວັນວິສາຂະບູຊາ ເປັນວັນສໍາຄັນສາກົນຂອງໂລກ ນັບແຕ່ປີ ໑໙໙໙ ເປັນຕົ້ນມາ, ຢ່າງໃດກໍຕາມ ການຈັດບຸນວິສາຂະບູຊາແບບໃຫຍ່ໆ ແລະທາງການເຊັ່ນນີ້ ບໍ່ແມ່ນ ວ່າ ຈະຈັດຂຶ້ນຄັ້ງນີ້ເປັນຄັ້ງແຮກ ໃນນະຄອນຫຼວງວຽງຈັນແມ່ນຈັດຂຶ້ນມາແລ້ວແຕ່ປີ ໒໐໐໔ ເປັນຕົ້ນມາ ແຕ່ຈັດທີ່ ວັດເທບນິມິດທາດຝຸນ ແລະຈັດຂຶ້ນໃນລະດັບກໍາແພງນະຄອນ ແຕ່ມາຮອດປີນີ້ ແມ່ນວ່າທາງສູນກາງອົງການ ພຸດທະສາສນາ ແລະລັດຖະບານ ສປປ.ລາວ ໄດ້ສ້າງຫໍທັມມະສະກາສໍາເລັດ ແລະເດີ່ນກໍກວ້າງແລ້ວ ຈຶ່ງຈັດຂຶ້ນ ຄັ້ງນີ ເປັນຄັ້ແຮກ ທີ່ຈັດໃນລະດັບປະເທດ.

- ຢ່າງໃດກໍຕາມ ວັນວິສາລະບູຊານັ້ນ ຊາວລາວຮູ້ຈັກມາແຕ່ເສະໄໝອານາຈັກລ້ານຊ້າງພຸ້ນ ການເຮັດບຸນໃນວັນ ດັ່ງກ່າວແມ່ນ ເພື່ອສະຫຼອງເຫດການໃຫຍ່ 3 ເຫດການ ກ່ຽວກັບຊີວິດອົງສົມເດັດພຣະສັມມາສັມພຸດທະເຈົ້າ ຄື:

1. ວັນປະສູດ

2. ວັນຕັດສະຮູ້

3. ວັນປະຣິນິພພານ

- ທັງສາມວັນນີ້ ນັບວ່າເປັນວັນມະຫັດສະຈັນ ຂອງອົງສົມເດັດພຣະສັມມາສັມພຸດທະເຈົ້າ ເຊິ່ງເປັນສາດສະດາ ເອກຂອງໂລກ ເຊິ່ງຫາສາດສະດາໃດ ຫຼືບຸກຄົນໃດໃນໂລກສະເໝີເໝືອນໄດ້, ຄວນທີ່ຊາວພຸດລາວ ແລະຊາວ ພຸດທົ່ວໂລກ ຈົ່ງທໍາບຸນກຸສົນ ແລະສ້າງຄວາມຖວາຍແດ່ອົງສົມເດັດພຣະສັມມາສັມພຸດທະເຈົ້າຂອງເຮົາເຖີ້ນ ເພື່ອ ຄວາມສະຫວັດສະດີ ເພື່ອຕັ້ງຕົນຢູ່ໃນຄວາມບໍ່ປະໝາດເຖີ້ນ ສາທຸ ສາທຸ ສາທຸ ອະນຸໂມທາມິ.

ບົດສູຕ ຫລັງສູຕສົມໂພດຂອງອຸປາສົກ-ອຸປາສິກາ

ບົດສູຕ
ຫລັງສູຕສົມໂພດຂອງອຸປາສົກ-ອຸປາສິກາ
ຊໍາຮະ​ໂດຍ
ພຣະຄຣູ​ເນືອ​ງພິລັກ ​ໂຊ​ຕິ​ທອນ
----
ບົດສູຕພຸດທະຄຸນ
ອິຕິປິໂສ ພະຄະວາ ອະຣະຫັງສັມມາສັມພຸດໂທ ວິຊຊາຈະຣະນະສັມປັນໂນ ສຸຄະໂຕ ໂລກະວິທູ ອະນຸຕຕະໂຣ ປຸຣິສະທັມມະສະຣະຖີ ສັຕຖາ-ເທວະມະນຸສສານັງ ພຸດໂທ ພະຄະວາ ຕິ ຯ
(ສູດ 9 ຫົນ)
ບົດສູຕມະຫະກາ
(ຕໍ່ທ້າຍພຸດທະຄຸນ 1 ຫົນ)
ມະຫາກາ ຣຸນິໂກ ນາໂຖ ຫິຕາຍະ ສັພພະປານິນັງ
ປຸເຣຕະວາ ປາຣະມີ ສັພພະ ປັຕໂຕ ສັມໂພທິມຸຕຕະມັງ
ເອເຕນະ ສັຈຈະວັຊເຊນະ ໂຫຕຸ(ເຕ)ເມ ຊະຍະມັງຄະລັງ ຯ
ຊະຍັນໂຕ ໂພທິຍາ ມູເລ ສັກກະຍານັງ ນັນທິວັຕຕະໂນ
ເອວັງ ຕະວັງ ວິຊະໂຍ ໂຫຫິ ຊະຍັສສຸ ຊະຍະມັງຄະເລ
ອະປະຣາ ຊິຕະປັລລັງເກ ສິເສ ປະຖະວິໂປກຂາເຣ
ອະພິເສເກ ສັພພະພຸທທານັງ ອັຄຄັປປັຕໂຕ ປະໂມທະຕິ ຯ
ສຸນັກຂັຕຕັງ ສຸມັງຄະລັງ ສຸປະພາຕັງ ສຸຫຸຕຖິຕັງ
ສຸຂະໂນ ສຸມຸຫຸຕໂຕ ຈະ ສຸຍິຕຖັງ ພຣົມມະຈະຣິສຸ
ປະທັກຂິນັງ ກາຍະກັມມັງ ວາຈາກັມມັງ ປະທັກຂິນັງ
ປະທັກຂິນັງ ມະໂນກັມມັງ ປະນິທິ ເຕ ປະທັກຂິນາ
ປະທັກຂິນາ ນິກັຕຕະວາ ນະ ລະພັນຕັຕເຖ ປາທັກຂິເນ ຯ
ບົດສູຕທັມມະຄຸນ
ສ໌ວາກຂາໂຕ ພະຄະວະຕາ ທັມໂມ ສັນທິຕຖິໂກ ອະກາຣິໂກ ເອຫິ ປັສສິໂກ ໂອປະນະຍິໂກ ປັຈຈັຕຕັງ ເວທິຕັພໂພ ວິນຍູຫິ ຕິຯ
(ສູດ 9 ຫົນ)
ບົດສູຕມະຫະກາ
(ຕໍ່ທ້າຍພຣະທັມມະຄຸນ 1 ຫົນ)
ມະຫາກາ ຣຸນິໂກ ນາໂຖ ຫິຕາຍະ ສັພພະປານິນັງ
ປຸເຣຕະວາ ປາຣະມີ ສັພພະ ປັຕໂຕ ສັມໂພທິມຸຕຕະມັງ
ເອເຕນະ ສັຈຈະວັຊເຊນະ ໂຫຕຸ(ເຕ)ເມ ຊະຍະມັງຄະລັງ ຯ
ຊະຍັນໂຕ ໂພທິຍາ ມູເລ ສັກກະຍານັງ ນັນທິວັຕຕະໂນ
ເອວັງ ຕະວັງ ວິຊະໂຍ ໂຫຫິ ຊະຍັສສຸ ຊະຍະມັງຄະເລ
ອະປະຣາ ຊິຕະປັລລັງເກ ສິເສ ປະຖະວິໂປກຂາເຣ
ອະພິເສເກ ສັພພະພຸທທານັງ ອັຄຄັປປັຕໂຕ ປະໂມທະຕິ ຯ
ສຸນັກຂັຕຕັງ ສຸມັງຄະລັງ ສຸປະພາຕັງ ສຸຫຸຕຖິຕັງ
ສຸຂະໂນ ສຸມຸຫຸຕໂຕ ຈະ ສຸຍິຕຖັງ ພຣົມມະຈະຣິສຸ
ປະທັກຂິນັງ ກາຍະກັມມັງ ວາຈາກັມມັງ ປະທັກຂິນັງ
ປະທັກຂິນັງ ມະໂນກັມມັງ ປະນິທິ ເຕ ປະທັກຂິນາ
ປະທັກຂິນາ ນິກັຕຕະວາ ນະ ລະພັນຕັຕເຖ ປາທັກຂິເນ ຯ
ບົດສູຕສັງຄະຄຸນ
ສຸປະຕິປັນໂນ ພະຄະວະໂຕ ສາວະກະສັງໂຄ, ອຸຊຸປະຕິປັນໂນ ພະຄະວະໂຕ, ຍາຍະປະຕິປັນໂນ ສາວະກະສັງໂຄ, ສາມິຈິປະຕິປັນໂນ ສາວະກະສັງໂຄ, ຍະທິທັງຈັຕຕາຣິ ປຸຣິສາຍຸຄານິ ອັຕຖະປຸຣິສະ ປຸຄຄະລາ ເອສະ ພະຄະວະໂຕ ສາວະກະສັງໂຄ ອາຫຸເນຍໂຍ ປາຫຸເນຍໂຍ ທັກຂິເນຍໂຍ ອັນຊະລີ ກະຣະນິໂຍ ອະນຸຕຕະຣັງ ປຸນຍັກເຂຕຕັງ ໂລກັສສະ ຕິຯ
(ສູດ 9 ຫົນ)
ບົດສູຕມະຫະກາ
(ຕໍ່ທ້າຍພຸດທະຄຸນ 1 ຫົນ)
ມະຫາກາ ຣຸນິໂກ ນາໂຖ ຫິຕາຍະ ສັພພະປານິນັງ
ປຸເຣຕະວາ ປາຣະມີ ສັພພະ ປັຕໂຕ ສັມໂພທິມຸຕຕະມັງ
ເອເຕນະ ສັຈຈະວັຊເຊນະ ໂຫຕຸ(ເຕ)ເມ ຊະຍະມັງຄະລັງ ຯ
ຊະຍັນໂຕ ໂພທິຍາ ມູເລ ສັກກະຍານັງ ນັນທິວັຕຕະໂນ
ເອວັງ ຕະວັງ ວິຊະໂຍ ໂຫຫິ ຊະຍັສສຸ ຊະຍະມັງຄະເລ
ອະປະຣາ ຊິຕະປັລລັງເກ ສິເສ ປະຖະວິໂປກຂາເຣ
ອະພິເສເກ ສັພພະພຸທທານັງ ອັຄຄັປປັຕໂຕ ປະໂມທະຕິ ຯ
ສຸນັກຂັຕຕັງ ສຸມັງຄະລັງ ສຸປະພາຕັງ ສຸຫຸຕຖິຕັງ
ສຸຂະໂນ ສຸມຸຫຸຕໂຕ ຈະ ສຸຍິຕຖັງ ພຣົມມະຈະຣິສຸ
ປະທັກຂິນັງ ກາຍະກັມມັງ ວາຈາກັມມັງ ປະທັກຂິນັງ
ປະທັກຂິນັງ ມະໂນກັມມັງ ປະນິທິ ເຕ ປະທັກຂິນາ
ປະທັກຂິນາ ນິກັຕຕະວາ ນະ ລະພັນຕັຕເຖ ປາທັກຂິເນ ຯ
--------------------
- ພຣະພຸດທະຄຸນມີກໍາລັງ 38
- ພຣະທັມມະຄຸນມີກໍາລັງ 56
- ພຣະສັງຄະຄຸນມີກໍາລັງ 14
ຣວມ 180
ວິທີນັ່ງສະມາທິ(ຫຍໍ້)
ການໄປສົມໂພດພຣະມີການນິຍົມກັນຢ່າງແຜ່ຫຼາຍ ແລະເປັນຍອດປາຖນາຂອງຍາດໂຍມລາວທຸກ ຄົນ ເພາະຖືວ່າເປັນການທໍາບຸນທີ່ບັນດານຜົນສໍາເລັດຫຼາຍປະການ (ຕາມຄວາມເຊື່ອສັດທາຂອງແຕ່ລະ ຄົນ) ບາງທ່ານກໍມີຄວາມປາຖນາໄວ້ໃນໃຈວ່າໃນຊີວິຕໜຶ່ງ ຄວນຈະຫາໂອກາດໄປຮ່ວມງານສົມໂພດໃຫ້ ໄດ້ ບາງຄົນກໍຕັ້ງໃຈວ່າ ຄວນຈະຫາໂອກາດໄປຮ່ວມງານສົມໂພດ 9 ຄັ້ງ, ບາງທ່ານຄວນຈະໃຫ້ໄດ້ເຖິງ 11 ຄັ້ງ, ມີບາງຄົນມີຄວາມຕັ້ງໃຈໝັ້ນ 1 ຕ້ອງໄປຮ່ວມສົມໂພດໃຫ້ ໄດ້ເຖິງ 9 ວັດ ຫຼື 11 ວັດ ແລະມີຫຼາຍຄົນກໍປະຕິບັດໄດ້ດັ່ງນັ້ນຫຼ ວງຫຼາຍ ສົມຕາມມະໂນເຈຕະນາຂອງ
ການໄປຮ່ວມສົມໂພດພຣະພຸດທະຮູບນັ້ນ ນອກຈາກໃຫ້ທານ ຄືໄດ້ຖວາຍປັຈຈັຍດ້ວຍລັກສະນະ ຕ່າງໆແລ້ວ, ຍັງໄດ້ຮັກສາສີນ 5 ຫຼືສີລ 8 ຕະຫຼອດຄືນ ແລະໄດ້ຟັງທັມມະເທສນາ ແລະໄຫວ້ອີກ ທີ່ສໍາ ຄັນກໍຄືການນັ່ງສະມາທິນັ້ນເອງ.
ການນັ່ງສະມາທິນັ້ນ ນັ່ງແບບໃດຈຶ່ງຖືກຕ້ອງ, ໃຫ້ເຂົ້າໃຈງ່າຍໆ ດັ່ງນີ້ ຄື:
- ຜູ້ຊາຍ: ນັ່ງຂັດຖະໝາດ(ຂັດສະມາທິ) ເອົາຂາຂວາເຕັງຂາຊ້າຍ ແລ້ວເອົາມີຂວາມເຕັງມືຊ້າຍ ໃຫ້ຫົວໂປ້ມືຈຸກັນ, ທໍາຕົວໃຫ້ກົງ ຕັ້ງຫົວໃຫ້ຊື່ສໍາພັນກັບກະດູກສັນຫຼັງບໍ່ໃຫ້ກະດູກສັນຫຼັງງໍ ຫຼືບ້ຽວ ຈະບໍ່ໄດ້ເຈັບຫຼັງງ່າຍ.
- ສໍາລັບຜູ້ຍິງໃຫ້ເຮັດຄືຜູ້ຊາຍ ແຕ່ມີບາງທ່ານບໍ່ກ້ານັ່ງຂັດຖະໝາດ, ກໍໃຫ້ນັ່ງຂັດຖະໝອບກໍໄດ້ ແຕ່ໃຫ້ເຮັດເໝືອນຜູ້ຊາຍທຸກຢ່າງ.
- ການກໍານົດລົມຫາຍໃຈ: ຫາຍໃຈເຂົ້າວ່າ “ພຸດ” ຫາຍໃຈອອກວ່າ “ໂທ” ຫລື ຫາຍໃຈເຂົ້າວ່າ “ຍຸບໜໍ” ຫາຍໃຈອອກວ່າ “ພອງໜໍ” ຕາມລົມເຂົ້າ ແລະຕາມລົມອອກສະໝໍ່າສະເໝີ ຫົວລົມຢູ່ທີ່ປາຍດັງ, ທ້າຍລົມຢູ່ທີ່ທ້ອງນ້ອຍຫຼືສາຍບື , ລົມເຂົ້າຍາວກໍໃຫ້ຮູ້ວ່າຍາວ ສະໝໍ່ສະເໝີ ບໍ່ໃຫ້ບັງຄັບລົມຫາຍໃຈ ໃຫ້ປ່ອຍຕາມຄວາມເປັນຈິງ ເຮັດໄປເລື້ອຍໆ ແຕ່ໃຫ້ຮູ້ການ ເຄື່ອນໄຫວຂອງຮ່າງກາຍຂອງເຮົາທຸກໄລຍະ ຄືໃຫ້ກໍານົດຮູ້ ວ່າມີຫຍັງເກີດຂຶ້ນ ຖ້າມັນເກີດຂຶ້ນ ກໍ ໃຫ້ກໍານົດຮູ້ສາ ຢ່າຝືນ ຢ່າຕິດ ແຕ່ຈົ່ງຕາມກໍານົດຮູ້ວ່າສິ່ງທີ່ເກີດນັ້ນ ບໍ່ນານມັນກໍຈະປ່ຽນແປງໄປ ເປັນຢ່າງອື່ນ ບໍ່ຄົງທົນ.
- ຮູບ, ສຽງ, ກິ່ນ, ຣົສ, ໂຜສຖັພພະ, ທັມມາຣົມ ທີ່ເກີດຂຶ້ນ, ມັນຈະກະທົບກັບອິນຊີທັງ 6 ພາຍໃນອັນຄື ຕາ, ຫູ, ດັງ, ລິ້ນ ກາຍ ແລະໃຈ ໃຫ້ກໍານົດຮູ້ ແລະຕັດຖິ້ມສາ ທໍາຈົນໃຈສະຫງົບ ຫລືສິ່ງນີ້ບໍ່ເກີດຂຶ້ນ ຮຽກວ່າ “ເປັນສະມາທິ” ຫລື “ໄດ້ສະມາທິ”.
- ຈົ່ງເຂົ້າໃຈວ່າ: ການນັ່ງສະມາທິ ຄືການສະຫງົບໃຈ ກໍາຈັດອາສາວະທີ່ມັນມາພົວພັນກັບໃຈລົງໄດ້ ຈົນເກີດຊານ ຍານ ແລະປັນຍາຕາມລໍາດັບ ແລ້ວດັບສັພພະອັນຕະຣາຍລົງ ກໍເກີດ ປິຕິ ກະເສີມ ແລະສຸຂ ໃນອິຣິຍາບົດຕ່າງໆ.
ເປົ້າໝາຍຂອງການສົມໂພດພຣະ
- ເປົ້າໝາຍຂອງການສົມໂພດພຣະ ກໍຄື
1. ເປັນການທໍາບຸນຊະນິດໜຶ່ງ,
2. ເຮັດໃຫ້ພຣະສັກສິດ ເປັນທີ່ຂາບໄຫວ້ສັກກາຣະບູຊາຂອງຄົນ ແລະເທວະດາທັງໝົດທັງປວງ, 3. ເປັນການທໍາສະມາທິອົບຮົມ ຈິດໃຫ້ຢູ່ໃນຄວາມສະຫງົບຄາຍຈາກກິເລສ(ໂລບ, ໂກດ, ຫຼົງ).
- ສະນັ້ນອານິສົງຂອງການສົມໂພດພຣະຈຶ່ງ ມີຫຼາຍຄື:
1. ໄດ້ບຸນ ປາຖະໜາເອົາມະນຸດສົມບັດ, ສະຫວັນສົມບັດ ແລະພະນິພພານສົມບັດ.
2. ກໍາຈັດບາບເຄາະທັງໃນອະດີດ ແລະປັດຈຸບັນໄດ້.
3. ຂະຈັດບາບກັມເລັກໆນ້ອຍໆ ແລະສະເດາະເຄາະກັມສະເພາະຊາດນີ້ລົງໄດ້.
4. ຮັກສາ ຫຼືບົວພະຍາດບາງຊະນິດໄດ້(ຫາກທໍາສະມາທິໄດ້, ເນັ້ນໜັກຕ້ອງທໍາສະມາທິໄດ້).
5. ກໍາຈັດຄວາມງົມງາຍ ແລະຫຼົງໃນລາບ ຍົດ ກຽດ ແລະຊື່ສຽງລົງໄດ້, ແລ້ວໃຫ້ມີລາບ ຍົດ ກຽດ ແລະຊື່ສຽງມາປະດັບຊີວິຕ.
6. ປົກປ້ອງ ແລະສົ່ງເສີມພຣະພຸດທະສາສນາໃຫ້ໝັ້ນຄົງຕາບເທົ້າຫ້າພັນພຣະວັດສາ.
7. ແລະອື່ນໆ.

ໄຫວ້ພຣະ-ສູຕມົນຕ໌

ໄຫວ້ພຣະ-ສູຕມົນຕ໌
(ສຳລັບພຣະສົງ-ສາມະເນນລາວ ແລະຜູ້ສົນໃຈທົ່ວໄປ)

ໄຫວ້ພຣະເຊົ້າ
ຄຳນະມັສສະການ
- ອິມິນາ ສັກກາເຣນິ ຕັງ ພຸທທັງ ອະພິປູຊະຍາມະ ຯ
ອະຣະຫັງສັມມາສັມພຸດໂທ ພະຄະວາ ຕັງ ພະຄະວັນຕັງ ອະພິວາເທມິ ຯ (ຂາບລົງ 1 ຫົນ).
- ອິມິນາ ສັກກາເຣນິ ຕັງ ທັມມັງ ອະພິປູຊະຍາມະຯ
ສວ໌າກຂາໂຕ ພະຄະວະຕາ ທັມໂມ ທັມມັງ ນະມັສສະມິ ຯ (ຂາບລົງ 1 ຫົນ).
- ອິມິນາ ສັກກາເລນະ ຕັງ ສັງຄັງ ອະພິປູຊະຍາມະ ຯ
ຕັງສັງ ອະພິປູຊະຍາມະ ຯ ສຸປະຕິປັນໂນ ພະຄະວະໂຕ ສາວະກະສັງໂຄ ສັງຄັງ ນະມັສສາມິ ຯ
(ຂາບລົງ 1 ຫົນ).
(ຕັ້ງ) ຫັນທະ ມະຍັງ ພຸດທະທັສສະ ພະຄະວະໂຕ ປຸພພະພາຄະນະມະກາຣັງ ກະໂຣມະ ເສ ຯ
(ຮັບ) ນະໂມ ຕັສສະ ພະຄະວະໂຕ ອະຣະຫະໂຕ ສັມມາສັມພຸທທັສສະ (ວ່າ 3 ຫົນ)

(ຕັ້ງ) ຫັນທະ ມະຍັງ ພຸທທາພິຖຸຕິງ ກະໂຣມະ ເສ ຯ
(ຮັບ) ໂຍ ໂສ ຕະຖາຄະໂຕ ອະຣະຫັງ ສັມມາສັມພຸທໂທ, ວິຊຊາຈາຣະນະສັມປັນໂນ ສຸຄະໂຕ ໂລກະວິທູ ອະນຸຕຕະໂຣ ປຸຣິສະທັມມະສະຣະຖິ ສັຕຖາເທວະມະນຸສສະນັງ ພຸດໂທ ພະຄະວາ ຯ
ໂຍ ອິມັງ ໂລກັງ ສະເທວະກັງ ສະມາຣະກັງ ສະພຣັຫ໌ມະກັງ, ສັສສະມະນະພາຣ໌ມະນິງ ປະຊັງ ສະເທວະມະນຸສສັງ ສະຍັງ ອະພິນຍາ ສັສສິກັຕ໌ວາ ປະເວເທສິ, ໂຍທັມມັງ ເທເສສິ ອາທິກັລ໌ຍານັງ ມັຊເຊກັລ໌ຍານັງ ປະຣິໂຍສາກັລ໌ຍານັງ, ສາຕຖັງ ສະພ໌ຍັນຊະນັງ ເກວະປະຣິປຸນນັງ ປະຣິສຸທທັງ ພຣັມ໌ຈະຣິຍັງ ປະກາເສສິ, ຕະມະຫັງ ພະຄະວັນຕັງ ອະພິປູຊະຍາມິ ຕະມະຫັງພະຄະວັນຕັງ ສິຣະສາ ນະມາມິ ຯ
(ຂາບ 1 ຫົນ)
(ຕັ້ງ) ຫັນທະ ມະຍັງ ທັມມາພິຖຸຕິງ ກະໂຣມະ ເສ ຯ
(ຮັບ) ໂຍ ໂສ ສ໌ວາກຂາໂຕ ພະຄະວະຕາ ທັມໂມ, ສັນທິຕຖິໂກ ອະກາຣິໂກ ເອຫິປັສສິໂກ, ໂອປະນະຍິໂກ ປັຈຈັຕ ເວທິຕັພເພ ວິນຍູຫິ ຯ
ຕະມະຫັງ ທັມມັງ ອະພິປູຊະຍາມະ ຕະມະຫັງ ທັມມັງ ສິຣະສາ ນະມາມິ ຯ
(ຂາບ 1 ຫົນ)
(ຕັ້ງ) ຫັນທະ ມະຍັງ ສັງຄາພິຖຸຕິງ ກະໂຣມະ ເສ ຯ
(ຮັບ) ໂຍ ໂສ ສຸປະຕິປັນໂນ ພະຄະວະໂຕ ສາວະກະສັງໂຄ, ອຸຊຸປະຕິປັນໂນ ພະຄະວະໂຕ ສາວະກະສັງໂຄ, ຍາຍະ ປະຕິປັນໂນ ພະຄະວະໂຕ ສາວະກະສັງໂຄ, ສາມິຈິປະຕິປັນໂນ ພະຄະວະໂຕ ສາວະກະສັງໂຄ, ຍະທິທັງ ຈັຕຕາຣິ ປະຣິສາຍຸຄານິ ອັຕຖະ ປະຣິສະປຸຄຄະລາ ເອສະ ພະຄະວະໂຕ ສາວະກະສັງໂຄ ອາຫຸເນຍໂຍ ປາຫຸເນຍໂຍ ທັກຂິເນຍໂຍ ອັນຊະລີກະຣະນີໂຍ ອະນຸຕຕະຣັງ ປຸນຍັກເຂຕຕັງ ໂລກັສສະ ຯ
ຕະມະຫັງ ສັງຄັງ ອະພິປູຊະຍາມະ ຕະມະຫັງສັງຄັງ ສີຣະສານະມາມິ ຯ
(ຂາບ 1 ຫົນ)
(ຕັ້ງ) ຫັນທະ ມະຍັງ ຣະຕະນັຕຕະຍັປປະນາມະຄາຖາໂຍ ເຈວະ ສັງເວຄະ ປະຣິກິຕ-ຕະນະ ປາຖັນຈະ ພະນາມະ ເສ ຯ
(ຮັບ) ພຸດໂທ ສຸສຸທໂທ ກະຣຸນາມະຫັນນະໂວ
ໂຈຈັນຕະສຸທັພພຣພຍານະໂລຈະໂນ
ໂລກັສສະ ປາປູປະກິເລສຄາຕະໂກ
ວັນທາມິ ພຸທທັງ ອະຫະມາທະເຣນະ ຕັງ
ທັມໂມ ປະທີໂປ ວິຍະ ຕັສສະ ສັຕຖຸໂນ
ໂຍ ມັຄຄະປາກາມະຕະເພທະພິນນະໂກ
ໂລກຸຕຕະໂຣ ໂຍ ຈະ ຕະທັຕຖະທີປະໂນ
ວັນທາມິ ທັມມັງ ອະຫະມາທະເຣນະ ຕັງ
ສັງໂຄ ສຸເຂຕຕາພ໌ຍະຕິເຕຕະສັນຍິໂຕ
ໂຍ ທິຕຖະສັນໂຕ ສຸຄະຕານຸໂພທະໂກ
ໂລລັປປະຫີໂນ ອະຣິໂຍ ສຸເມທະໂສ
ວັນທາມິ ສັງຄັງ ອະຫະມາທະເຣນະ ຕັງ
ອິຈເຈວະເມກັນຕະພິປູຊະເນຍຍະກັງ
ວັຕຖຸຕຕະຍັງ ວັນທະຍະຕາພິສັງຂະຕັງ
ປຸນຍັງ ມະຍາ ຍັງ ມະມະ ສັພພຸປັທທະວາ
ມາ ໂຫນຕຸ ເວ ຕັສສະ ປະພາວະສິທທິຍາ ຯ
ອິທະ ຕະຖາຄະໂຕ ໂລເກ ອຸປປັນໂນ ອະຣະຫັງ ສັມມາສັມພຸທໂທ, ທັມໂມ ຈະ ເທສິໂຕ ນິຍ໌ຍານິໂກ ອຸປະສະມິໂກ ປະຣະນິພພານິໂກ ຊານາມະ, ຊາຕິປິ ທຸກຂາ ຊະຣາປິ ທຸກຂາ ມະຣະນັມປິ ທຸກຂັງ, ໂສກະປະຣິເທວະທຸກຂະໂທມະນັສສຸປາຍາສາປິ ທຸກຂາ, ອັປປິເຍຫິ ສັມປະໂຍໂຄ ທຸກໂຂ ປິເຍຫິ ວິປປະໂຍໂຄ ທຸກໂຂ ຍັມປິຈສັງ ນະ ລະພະຕິ ຕັມປິ ທຸກຂັງ, ສັງຂິຕເຕນະ ປັນຈຸປາທານັກຂັນທາ ທຸກຂາ, ເສຍຍະຖີທັງ, ຣູປູປາທານັກຂັນໂທ, ເວທະນູປາທານັກຂັນໂທ, ສັນຍູປາທານັກຂັນໂທ, ສັງຂາຣູປາ-ທານັກຂັນໂທ, ວິນຍານູປາທາ-ນັກຂັນໂນ, ເຍສັງ ປະຣິນຍາຍະ, ທະຣະມາໂນ ໂສ ພະຄະວາ, ເອວັງ ພະຫູລັງ ສາວະເກ ວິເນຕິ, ເອວັງ ພາຄາ ຈະ ປະນັສສະ ພະຄະວະໂຕ ສາວະເກສຸ ອະນຸສາສະນີ ພະຫຸລາ ປະວັຕຕະຕິ, ຣູປັງ ອະນິຈຈັງ, ເວທະນາ ອະນິຈຈາ, ສັນຍາ ອະນິຈຈາ, ສັງຂາຣາ ອະນິຈຈາ, ວິນຍານັງ ອະນິຈຈັງ, ຣູປັງ ອະນິຈຈັງ, ເວທະນາ ອະນິຈຈາ, ສັນຍາ ອະນິຈຈາ, ສັງຂາຣາ ອະນິຈຈາ ວິນຍານັງ ອະນິຈຈັງ, ຣູປັງ ອະນັຕຕາ, ເວທະນາ ອະນັຕຕາ, ສັນຍາ ອະນັຕຕາ, ສັງຂາຣາ ອະນັຕຕາ, ວິນຍານັງ ອະນັຕຕາ, ສັພເພ ສັງຂາຣາ ອະນິຈຈາ, ສັພເພ ທັມມາ ອະນັຕຕາຕິ, ເຕ ມະຍັງ ໂອຕິນນາມະຫະ ຊາຕິຍາ ຊະຣາມະຣະເນນະ, ໂສເກຫິ ປະຣິເທເວຫິ ທຸກເຂຫິ ໂທມະນັສເສຫິ ອຸປາຍາເສຫິ, ທຸກໂຂ ຕິນນາ ທຸກຂາປະເຣຕາ, ອັປເປວິນາມິມັສສະ ເກວະລັສສະ ທຸກຂັກຂັນທັສສະ ອັນຕະກິຣິຍາ ປັນຍາ ເຍຖາຕິ, ຈິຣິປະຣິນິພພຸຕັມປິ ຕັງ ພະຄະວັນຕັງ ອຸທທິສສະ ອະຣະຫັນຕັງ ສັມມາສັມພຸທທັງ, ສັທທາ ອາຄາຣັສ໌ມາ ອະນະຄາຣິຍັງ ປັພພະຊິຕາ, ຕັສ໌ມິງ ພະຄະວະຕິ ພຣັຫ໌ມະຈະຣິຍັງ ຈະຣາມະ, ພິກຂຸນັງສິກຂາສາຊີວະສະມາປັນນາ, ຕັງ ໂນ ພຣັຫ໌ມະ-ຈາຣິຍັງ ອິມັສສະ ເກວະລັສສະ ທຸກຂັກຂັນທັສ-ສະ ອັນຕະກິຣິຍາ ສັງວັຕຕະຕູຕິ ຯ
(ສາມະເນນສູຕ ຈົ່ງຢຸດຄຳວ່າ ພິກຂຸນັງ ສິກຂາສາຊີວະສະມາປັນນາ ທີ່ຂີດເສັ້ນກ້ອງນັ້ນສາ ໃຫ້ສູຕຕໍ່ ຯຕັງ ໂນຯ ໄປຈົນຈົບ, ສ່ວນຄະຣືຫັສໃຫ້ສູຕແຕ່ ອິທະ ຕະຖາ-ຄະໂຕ ຈົນເຖິງ ປັນຍາເຍຖາຕິ ແລ້ວສູຕດ່ັງນີ້ ຈິຣະປະຣິນິພພຸຕັມປິ ຕັງ ພະຄະວັນຕັງ ສະຣະນັງ ຄະຕາ ທັມມັນຈະ ພິກຂຸສັງຄັນຈະ ຕັສສະ ພະຄະວະໂຕ ສາສະນັງ ຍະຖາສະຕິ ຍະຖາພະລັງ ມະນະສິກະໂລມະ ອະນຸປະຕິປັຊຊາມະ ສາ ສາ ໂມ ປະຕິປັຕຕິ ອິມັສສະ ເກວະລັສສະ ທຸກຂັກຂັນທັສສະ ອັນຕະກິຣິຍາຍະ ສັງວັຕຕະຕຸ ຯ ອັນໜຶ່ງ ຖ້າສະຕີສູຕ ເຕ ມະຍັງ ນັ້ນໃຫ້ແປງເປັນ ຕາ ມະຍັງ ບົດວ່າ ປະຣິນິພພານິໂກ ນັ້ນ ໃຫ່ປ່ຽນເປັນ ປະຣິນິພພາຍິໂກ ທຸກແຫ່ງ)

ຕັງຂະນິກະປັຈຈະເວກຂະນະວິທີ
(ຕັ້ງ) ຫັນທະ ມະຍັງ ຕັງຂະນິກະປັຈຈະເວກຂະນະປາຖັງ ພະນາມະ ເສ ຯ
(ຮັບ) ປະຕິສັງຂາ ໂຍນິໂສ ຈີວະຣັງ ປະຕິເສວາມິ, ຍາວະເທວະ ສີຕັສສະ ປະຕິຄາ-ຕາຍະ, ອຸນຫັສສະ ປະຕິຄາຕາຍະ, ດັງສະມະກະສາວາຕາຕະປະສິຣິງ-ສະປະສັມຜັສສານັງ ປະຕິຄາຕາຍະ, ຍາວະເທວະ ຫິຣິໂກປິນະປະຕິຈສະທະນັຕຖັງ ຯ
ປະຕິສັງຂາ ໂຍນິໂສ ບິນດະປາຕັງ ປະຕິເສວາມິ, ເນວະ ທ໌ວາຍະ ນະ ມະທາຍະ ນະ ມັນດະນາຍະ ນະ ວິພູສະນາຍະ, ຍາວະເທວະ ອິມັສສະ ກາຍັສສະ ຖິຕິຍາ ຍາປະນາຍະ ວິຫິງສຸປະຣະຕິຍາ ພຣັຫ໌ມະຈະຣິຍານຸຄຄະຫາຍະ, ອິຕິ ປຸຣານັນຈະ ເວທະນັງ ປະຕິຫັງຂາມິ ເນວັນຈະ ເວທະນັງ ນະ ອຸປປາເທສສາມິ, ຍາຕ໌ຣາ ຈະ ເມ ພະວິສສະຕິ ອະນະວັຊຊະຕາ ຈະ ຜາສຸວິຫາໂຣ ຈາຕິ ຯ
ປະຕິສັງຂາ ໂຍນິໂສ ເສນາສະນັງ ປະຕິເສວາມິ, ຍາວະເທວະ ສີຕັສສະປະ-ຕິຄາຕາຍະ, ອັນຫັສສະ ປະຕິຄາຕາຍະ, ດັງສະມະກະສະວັງວາຕາຕະປະສິຣິງສະປະ- ສັມຜັສສານັງ ປະຕິຄາຕາຍະ, ຍາວະເທວະ ອຸຕຸປະຣິສສະຍະວິນທະນັງ ປະຕິສັລລານາ-ຣາມັຕຖັງ ຯ
ປະຕິສັງຂາ ໂຍນິໂສ ຄິລານະປັຈຈະຍະເພສັຊຊະປະຣິກຂາຣັງ ປະຕິເສວາມິ, ຍາວະ-ເທວະ ອຸປປັນນານັງ ເວຍຍາພາທິການັງ ເວທະນານັງ ປະຕິຄາຕາຍະ, ອັພ໌ຍາປັຊຊະ-ປະຣະມະຕາຍາຕິ ຯ

ທາຕຸປັຈຈະເວກຂະນະວິທີ
(ຕັ້ງ) ຫັນທະ ມະຍັງ ທາຕຸປະຕິກູລະປັຈຈະເວກຂະນະ ປາຖັງ ພະນາມະເສ ຯ
(ຮັບ) ຍະຖາ ປັຈຈະຍັງ ປະວັຕຕະມານັງ ທາຕຸມັຕຕະເມເວຕັງ ຍະທິທັງ ຈີວະຣັງ ຯ ຕະທຸປະພຸນຊະໂກ ຈະ ປຸຄຄະໂລ ທານຕຸມັຕຕະໂກ ນິສສັຕໂຕ ນິຊຊີໂວ ສູນໂຍ ຯ ສັພພານິ ປະນະ ອິມານິ ຈີວະຣານິ ອະຊິຄຸຈສະນິຍານິ ອິມັງ ປູຕິກາຍັງ ປັຕ໌ວາ ອະຕິວິຍະ ຊິຄຸຈສະນິຍານິ ຊາຍັນຕິ ຯ
ຍະຖາປັຈຈະຍັງ ປະວັຕຕມານັງ ທາຕຸມັຕຕະເມເວຕັງ ຍະທິທັງ ປິນດະປາໂຕ ຯ ຕະທຸປະພຸນຊະໂກ ຈະ ປຸຄຄະໂລ ທາຕຸມັຕຕະໂກ ນິສສັຕໂຕ ນິຊຊີໂວ ສູນໂຍ ຯ ສັພໂພ ປະນາຍັງ ປິນດາປາໂຕ ອະຊິຄຸຊຊະນີໂຍ ອິມັງ ປູຕິກາຍັງ ປັຕ໌ວາ ອະຕິວິຍະ ຊິຄຸຈສະນີໂຍ ຊາຍະຕິ ຯ
ຍະຖາປັຈຈະຍັງ ປະວັຕຕະມານັງ ທາຕຸມັຕຕະເມເວຕັງ ຍະທິທັງ ເສນາສະນັງ ຯ ຕະທຸປະພຸນຊະໂກ ຈະ ປຸຄຄະໂລ ທາຕຸມັຕຕະໂກ ນິສສັຕໂຕ ນິຊຊີໂວ ສຸນໂຍ ຯ ສັພພານິ ປະ-ນະ ອິມານິ ເສນາສະນານິ ອະຊິຄຸຈສະນິຍານິ ອິມັງ ປູຕິກາຍັງ ປັຕ໌ວາ ອະຕິວິຍະ ຊິຄຸຈສະນີຍາ ຊາຍັນຕິ ຯ
ຍະຖາປັຈຈະຍັງ ປະວັຕຕະມານັງ ທາຕຸມັຕຕະເມເວຕັງ ຍະທິທັງ ຄິລານະປັຈຈະຍະ-ເພສັຊຊະປະຣິຂາໂຣ ຯ ຕະທຸປະພຸນຊະໂກ ຈະ ປຸຄຄະໂລ ທາຕຸມັຕຕະໂກ ນິສສັຕໂຕ ນິຊຊີໂວ ສຸນໂຍ ຯ ສັພໂພປະນາຍັງ ຄິລານະປັຈຈະຍະ-ເພສັຊຊະປະຣິຂາໂຣ ອະຊິຄຸຈສະນີໂຍ ອິມັງ ປູຕິກາຍັງ ປັຕ໌ວາ ອະຕິວິຍະ ຊິຄຸຈສະນີໂຍ ຊາຍະຕິ ຯ
(ເມື່ອ ຈົບບົດນີ້ແລ້ວ ໃຫ້ສູຕມົນບົດອື່ນໆ ເທ່ົາໃດບົດກໍໄດ້ ໝູນວຽນກັນໄປຕາມຄວາມພໍໃຈ ຫຼືກະຕິກາຂອງວັດທີ່ໄດ້ປະຕິບັດກັນມາຈົນເປັນຮີດ ສຸດແລ້ວແຕ່ໃຈປາຖະໜາເທີ້ນ)
-------------------

ຄາຖາມຸງກຸດພຣະເຈົ້າ: ອິ ສວາ ສຸ ສຸ ສວາ ອິ ຈະເຣີນທຸກວັນຈະເກີດອຳນາຈວາສນາ.
ໄຫວ້ພຣະແລງ
- ອິມິນາ ສັກກາເຣນິ ຕັງ ພຸທທັງ ອະພິປູຊະຍາມະ ຯ
ອະຣະຫັງສັມມາສັມພຸດໂທ ພະຄະວາ ຕັງ ພະຄະວັນຕັງ ອະພິວາເທມິ ຯ (ຂາບລົງ 1 ຫົນ).
- ອິມິນາ ສັກກາເຣນິ ຕັງ ທັມມັງ ອະພິປູຊະຍາມະຯ
ສວ໌າກຂາໂຕ ພະຄະວະຕາ ທັມໂມ ທັມມັງ ນະມັສສະມິ ຯ (ຂາບລົງ 1 ຫົນ).
- ອິມິນາ ສັກກາເລນະ ຕັງ ສັງຄັງ ອະພິປູຊະຍາມະ ຯ
ຕັງສັງ ອະພິປູຊະຍາມະ ຯ ສຸປະຕິປັນໂນ ພະຄະວະໂຕ ສາວະກະສັງໂຄ ສັງຄັງ ນະມັສສາມິ ຯ (ຂາບລົງ 1 ຫົນ).
- ນະໂມ ຕັສສະ ພະຄະວະໂຕ ອະຣະຫະໂຕ ສັມມາສັມພຸທທັສສະ (ວ່າ 3 ຫົນ)
ໂຍ ສັນນິສິນໂນ ວະຣະໂພທິມຸເລ ມາຣັງ ສະເສນັງ ມະຫາຕິງ ວະເຊຍຍະ ສັມໂພທິມາຄັສສິ ອະນັນຕະຍາໂນ ໂລກຸຕຕະໂມ ຕັງ ປະນະມາມິ ພຸທທັງ ເຍຈະ ພຸທທາ ອະຕຕຕາ ຈະ ເຍຈະ ພຸທທາ ອະນາຕະຕາ ປັຈຈຸປັນນາ ຈະ ເຍ ພຸທທາ ອະຫັງ ວັນທາມິ ສັພພະທາ ຯ
ອິຕິປິໂສ ພະຄະວາ ອະຣະຫັງ ສັມມາສັມພຸທໂທ ວິຊຊາຈະຣະນະສັມປັນໂນ ສຸຄະໂຕ ໂລກະວິທູ ອະນຸຕຕະໂຣ ປຸຣິສະທັມມະສະຣະຖິ ສັຕຖາເທວະມະນຸສສານັງ ພຸທໂທ ພະຄະວາຕິ ຯ
ພຸທທັງ ຊີວິຕຕັງ ຍາວະນິພພານັງ ສະຣະນັງ ຄັສສະມິ ນັຕຖິ ເມ ສະຣະນັງ ອັນຍັງ ພຸທໂທ ເມ ສະຣະນັງ ວະຣັງ ເອເຕນະ ສັຈຈະວັຊເຊນະ ໂຫຕຸ ເມ ຊະຍະມັງຄະລັງ ອຸຕຕະມັງເຄນະ ວັນເທຫັງ ປາທະປັງສຸງ ວະຣຸຕຕະມັງ ພຸທເທ ໂຍ ຂະຣິໂຕ ໂທໂສ ພຸທໂທ ຂະມະຕຸ ຕັງ ມະມັງ ຯ
(ໝອບລົງ)
ກາເຍນະ ວາຈາຍະ ວະ ເຈຕະສາ ວາ
ພຸທເທ ກຸກັມມັງ ປະກະຕັງ ມະຍາ ຍັງ
ພຸທໂທ ປະຕິຄຄັນຫາຕຸ ອັຈຈະຍັນຕັງ
ກາຣັນຕະເຣ ສັງວະຣິຕຸງ ວະ ພຸທເທ ຯ
(ເງີຍຂຶ້ນ)

ອັຕຖັງຄິໂກ ອະຣິຍະປະໂຖ ຊະນານັງ ໂມກຂັປປະເວສາຍະ ອຸຊຸ ຈະ ມັຄໂຄ ທັມໂມ ອະຍັງ ສັນຕິກະໂຣ ປະນີໂຕ ນິຍ໌ຍານິໂກ ຕັງ ປະນະມາມິ ທັມມັງ ເຍ ຈະ ທັມມາ ອະຕີຕາ ຈະ ເຍ ຈະ ທັມມາ ອະນາຄະຕາ ປັຈຈຸປັນນາ ຈະ ເຍ ທັມມາ ອະຫັງ ວັນທາມິ ສັພພະທາ ຯ
ສ໌ວາກຂາໂຕ ພະຄະວະຕາ ທັມໂມ ສັນທິຕຖິໂກ ອະກາຣິໂກ ເອຫິປັສສິໂກ ໂອປະນະຍິໂກ ປັຈຈັຕຕັງ ເວທິຕັພໂພ ວິນຍູຫິຕິ ຯ
ທັມມັງ ຊິວິຕຕັງ ຍາວະນິພພານັງ ສະຣະນັງ ຄັສສະມິ ນັຕຖິ ເມ ສະຣະນັງ ອັນຍັງ ທັມໂມ ເມ ສະຣະນັງ ວະຣັງ ທັມເມໂຍ ຂະຣິໂຕ ໂທໂສ ສັງໂຄ ຂະມະຕຸ ຕັງ ມະມັງ ຯ
(ໝອບລົງ)
ກາເຍນະ ວາຈາຍະ ວະ ເຈຕະສາ ວາ
ທັມເມ ກຸກັມມັງ ປະກະຕັງ ມະຍາ ຍັງ
ທັມໂມ ປະຕິຄຄັນຫາຕຸ ອັຈຈະຍັນຕັງ
ກາຣັນຕະເຣ ສັງວະຣິຕຸງ ວະ ພຸທເທ ຯ
(ເງີຍຂຶ້ນ)
ສັງໂຄ ວິສຸໂທ ວະຣະທັກຂິເນຍໂຍ ສັນຕິຣທ໌ຣິໂຍ ສັພພະມະລັປປະຫິໂນ ຄຸເນຫິ ເນເກຫິ ສະມິທທິປັຕໂຕ ອະນາສະໂວ ຕັງ ປະນະມາມິ ສັງຄັງ ເຍ ຈະ ສັງຄາ ອະຕີຕາ ຈະ ເຍ ຈະ ສັງຄາ ອະນາຄະຕາ ປັຈຈຸປັນນາ ຈະ ເຍ ສັງຄາ ອະຫັງວັນທາ ມິ ສັພພະທາ ຯ
ສຸປະຕິປັນໂນ ພະຄະວະໂຕ ສາວະກະສັງໂຄ ຯ ອຸຊຸປະຕິປັນໂນ ພະຄະວະໂຕ ສາວະ- ກະສັງໂຄ ຯ ຍາຍະ ປະຕິປັນໂນ ພະຄະວະໂຕ ສາວະກະສັງໂຄ ຯ ສາມິຈິປະຕິປັນໂນ ພະຄະວະໂຕ ສາວະກະສັງໂຄ ຯ ຍະທິທັງ ຈັຕຕາຣິ ປະຣິສາຍຸຄານິ ອັຕຖະ ປະຣິສະປຸຄຄະ- ລາ ເອສະ ພະຄະວະໂຕ ສາວະກະສັງໂຄ ອາຫຸເນຍໂຍ ປາຫຸເນຍໂຍ ທັກຂິເນຍໂຍ ອັນຊະລີກະຣະນີໂຍ ອະນຸຕຕະຣັງ ປຸນຍັກເຂຕຕັງ ໂລກັສສາຕິ ຯ
ສັງຄັງ ຊີວິຕຕັງ ຍາວິນິພພານັງ ສະຣະນັງ ຄັສສະມິ ນັຕຖິ ເມ ສະຣະນັງ ອັນຍັງ ສັງໂຄ ເມ ສະຣະນັງ ວະຣັງ ເອເຕນະ ສັຈຈະວັຊເຊນະ ໂຫຕຸ ເມ ຊະຍະມັງຄະລັງ ອຸຕຕະມັງເຕນະ ວັນເທຫັງ ສັງຄັນຈະ ທຸວິທຸຕຕະມັງ ສັງເຄ ໂຍ ຂະລິໂຕ ໂທໂສ ສັງໂຄ ຂະມະຕຸ ຕັງ ມະມັງ
(ໝອບລົງ)

ກາເຍນະ ວາຈາຍະ ວະ ເຈຕະສາ ວາ
ສັງເຄ ກຸກັມມັງ ປະກະຕັງ ມະຍາ ຍັງ
ສັງໂຄ ປະຕິຄຄັນຫາຕຸ ອັຈຈະຍັນຕັງ
ກາຣັນຕະເຣ ສັງວະຣິຕຸງ ວະ ພຸທເທ ຯ
(ເງີຍຂຶ້ນ)



ອັງເຊີນເທວະດາ
(ສັກເຄເທວະດາ)
ສະຣັຖຊັງ ສະເສນັງ ສະພັນທຸງ ນະຣິນທັງ
ປະຣິຕຕາ ນຸພາໂວ ສະທາ ຣັກຂາຕູຕິ
ຜຣິຕຕ໌ວານະເມຕຕັງ ສະເມຕຕາ ພະທັນຕາ
ອະວິກຂິຕຕະຈິຕຕາ ປະຣິຕຕັງ ພະນັນຕຸ ຯ
ສັກເຄ ກາເມ ຈະ ຣູເປ ຄິຣິສິຂະຣະຕະເຕ ຈັນທະຣິກເຂ ວິມາເນ ທີເປ ຣັຖເຖ ຈະ ຄາເມ ຕະຣຸວະນະຄະຫະເນ ເຄຫະວັຕຖຸມຫິ ເຂຕເຕ ພຸມມາ ຈາຍັນຕຸ ເທວາ ຊະຣະຖະ ລະວິສະເມ ຍັກຂະ ຄັນທັພພະນາຄາ ຕິດຖັນຕາ ສັນຕິເກ ຍັງ ມຸນິວະຣະວະ ຈະນັງ ສາທະໂວ ເມ ສຸນັນຕຸ ຯ
ທັມມັສສະ ວະນະກາໂລ ອະຍັມພະທັນຕາ ຯ
ທັມມັສສະ ວະນະກາໂລ ອະຍັມພະທັນຕາ ຯ
ທັມມັສສະ ວະນະກາໂລ ອະຍັມພະທັນຕາ ຯ

ຕຣັຍສະຣະນະຄົມ
ພຸທທັງ ສະຣະນັງ ຄັສສະມິ
ທັມມັງ ສະຣະນັງ ຄັສສະມິ
ສັງຄັງ ສະຣະນັງ ຄັສສະມິ ຯ
ທຸຕິ ຍັມປິ ພຸທທັງ ສະຣະນັງ ຄັສສະມິ
ທຸຕິ ຍັມປິ ທັມມັງ ສະຣະນັງ ຄັສສະມິ
ທຸຕິ ຍັມປິ ສັງຄັງ ສະຣະນັງ ຄັສສະມິ ຯ
ຕະຕິ ຍັມປິ ພຸທທັງ ສະຣະນັງ ຄັສສະມິ
ຕະຕິ ຍັມປິ ທັມມັງ ສະຣະນັງ ຄັສສະມິ
ຕະຕິ ຍັມປິ ສັງຄັງ ສະຣະນັງ ຄັສສະມິ ຯ

ໂມຣະປະຣິຕຕັງ
ອຸເທ ຕະ ຍັນຈັກຂຸມາ ເອກະຣາຊາ ຫະຣິສສະວັນໂນ ປະຖະວິປປະພາໂສ ຕັງ ຕັງ ນະມັສສາມິ ຫະຣິສສະວັນນັງ ປະຖະວິປປະພາສັງ ຕະຍັຕຊະ ຄຸຕຕາ ວິຫະເຣມຸ ທິວະສັງ ເຍ ພຣາຫ໌ມະນາ ເວທະຄຸ ສັພພະທັມເມເຕ ເມ ນະໂມ ເຕ ຈະ ມັງ ປະລະຍັນຕຸ ນະມັຕຖຸ ພຸທທານັງ ນະມັຕຖຸ ໂພທິຍາ ນະໂມ ວິມຸຕຕານັງ ນະໂມ ວິມຸຕຕິຍາ ອິມັງ ໂສ ປະຣິຕຕັງ ກັຕຕະວາ ໂມໂຣ ຈະຣະຕິ ເອສະນາ ຯ
ອະເປ ຕະ ຍັນຈັກຂຸມາ ເອກະຣາຊາ ຫະຣິສສະວັນໂນ ປະຖະວິປປະພາໂສ ຕັງ ຕັງ ນະມັສສາມິ ຫະຣິສສະວັນນັງ ປະຖະວິປປະພາສັງ ຕະຍັຕຊະ ຄຸຕຕາ ວິຫະເຣມຸ ຣັຕຕິງ ເຍ ພຣາຫ໌ມະນາ ເວທະຄຸ ສັພພະທັມເມເຕ ເມ ນະໂມ ເຕ ຈະ ມັງ ປະລະຍັນຕຸ ນະມັຕຖຸ ພຸທທານັງ ນະມັຕຖຸ ໂພທິຍາ ນະໂມ ວິມຸຕຕານັງ ນະໂມ ວິມຸຕຕິຍາ ອິມັງ ໂສ ປະຣິຕຕັງ ກັຕຕະວາ ໂມໂຣ ວາສະມະກັປປາ ຍີຕິ ຯ

ບົທຂັດທັມມະຈັກກັປປະວັຕຕະນະສູຕ
ອະນຸຕຕະຣັງ ອະພິສັມໂພທິງ ສັມພຸຊຊິຕະວາ ຕະຖາຄະໂຕ
ປະຖະມັງ ຍັງ ອະເທເສສິ ທັມມະຈັກກັງ ອະນຸຕຕະຣັງ
ສັມມະເທວະ ປະວັຕເຕນະໂຕ ໂລເກ ອັປປະຕິວັຕຕິຍັງ
ຍັຕຖາກຂາຕາ ອຸໂພ ອັນຕາ ປັຕຕິປັຕຕິ ຈະ ມັຊຊິມາ
ຈະຕູສະວາຣິຍະສັຕເຈສຸ ວິສຸທທັງ ຍານະທັສສະນັງ
ເທສິຕັງ ທັມມະຣາເຊນະ ສັມມາສັມໂພທິກິຕຕະນັງ
ນາເມນະ ວິສສຸຕັງ ສຸຕຕັງ ທັມມະຈັກກັປປະວັຕຕະນັງ
ເວຍຍາກະຣະນະປາເຖນະ ສັງຄິຕັນຕັມພະນາມະ ເສ ຯ

ວັນທາຫຼວງ
ວັນທາມິ ພຸທທັງ ພະວະປາຣະຕິນນັງ ຕິໂລກະເກຕຸງ ຕິພະເວກະນາຖັງ ໂຍ ໂລກະ-ເສຕໂຖ ສະກະລັງ ກິເລສັງ ເຊຕວານະ ໂພເທສິ ຊະນັງ ອະນັນຕັງ ຍັງ ນັມມະທາຍະ ນະທິຍາ ປຸລິເນ ຈະ ຕີເຣ ຍັງ ສັຈຈະພັນທະຄິຣິເກ ສຸມະນາ ຈະ ລັກເຄ ຍັງ ຕັຕຖະ ໂຍນະກະປຸເຣ ມຸນິໂນ ຈະ ປາທັງ ຕັງ ປາທະວະ ລັນຊະນະມະຫັງ ສິຣະສາ ນະມາມິ ສຸວັນນະມາຣິເກ ສຸວັນນະ- ປັພພະເຕ ສຸມະນະກູເຕ ໂຍນະກະປຸເຣ ນັມມະທາຍະ ນະທິຍາ ປັນຈະປາທະວະຣັງ ອະຫັງ ວັນທາມິ ທູຣະໂຕ ຯ
ອິຈເຈ ວະມັຈຈັນຕະ ນະມັສສະເນຍຍັງ ນະມັສສະມາໂນ ຣະຕະນັຕຕະຍັງ ປຸນຍາ ພິສັນທັງ ວິປຸລັງ ອະຣັຕຖັງ ຕັສສາ ນຸພາເວນະ ຫະຕັນຕຣາໂຍ ຯ
ອະມັນຕະຍາມິ ໂວ ພິກຂາເວ ປະຕິເວທະຍາມິ ໂວ ພິກຂະເວ ຂະຍະວະຍະ ທັມມາ ສັງຂາຣາ ອັປປະມາເທນະ ສັມປະເທຖາ ຕິ ຯ

ນະມັສສະກາຣພຣະອໍຣະຫັນ 8 ທິສ
(ຕັ້ງ) ຫັນທະ ມະຍັງ ສະຣະພັນເຍນະ ພຸທທະມັງຄະລະຄາຖາໂຍ ພະນາມະ ເສ ຯ
(ຮັບ) ສັມພຸທໂທ ທິປະທັງ ເສຕໂຖ ນິສິນໂນ ເຈວະ ມັຊຊິເມ
ໂກນທັນໂຍ ປຸພພະພາເຄ ຈະ ອາຄະເນຍເຍ ຈະ ກັສສະໂປ
ສາຣິປຸຕໂຕ ຈະ ທັກຂີເນ ຫະຣະຕິເຍ ອຸປາລີ ຈະ
ປັຈສິມເມປິ ຈະ ອານັນໂທ ພາຍັບເພ ຈະ ຄະວັມປັຕຕິ
ໂມຄຄັລລາໂນ ຈະ ອຸຕຕະເຣ ອິສາເນປິ ຈະ ຣາຫຸໂຣ
ອິເມ ໂຂ ມັງຄະລາ ພຸທທາ ສັພເພ ອິທະ ປະຕິຕຖິຕາ
ວັນທິຕາ ເຕ ຈະ ອັມເຫຫິ ສັກກາເຣຫິ ຈະ ປູຊິຕາ
ເອເຕສັງ ອານຸພາເວນະ ສັພພະໂສຕຖີ ພະວັນຕຸ ໂນ ຯ
ອິຈເຈວະມັຈຈັນຕະນະມັສສະເນຍຍັງ
ນະມັສສະມາໂນ ຣະຕະນັຕຕະຍັງ ຍັງ
ປຸນຍາພິສັນທັງ ວິປຸລັງ ອະລັຕຖັງ
ຕັສສານຸພາເວນະ ຫະຕັນຕະຣາໂຍ ຯ

ອະຕີຕາປັຈຈະເວກຂະນະ
(ຕັ້ງ) ຫັນທະ ມະຍັງ ອະຕີຕາປັຈຈະເວກຂະນະ ປາຖັງ ພະນາມະ ເສ ຯ
(ຮັບ) ອັຊຊະ ມະຍາ ອະປັຈຈະເວກຂິຕ໌ວາ ຍັງ ຈີວະຣັງ ປະຣິພຸຕຕັງ, ຕັງ ຍາວະ ເທວະ ສີຕັສສະ ປະຕິຄາຕາຍະ, ອຸນຫັສສະ ປະຕິຄາຕາຍະ ທັງສາມະກະສາວາບ ຕາຕະປະສິຣິງສະປະສັມຜັສສະນັງ ປະຕິຄາຕາຍະ, ຍາວະເທວະ ຫິຮິໂກປິນະປະຕິຈສາທະນັຕຖັງ ຯ
ອັຊຊ ມະຍາ ອະປັຈຈເວກຂິຕ໌ວາ ໂຍ ບິນດະປາໂຕ ປະຣິຕພຸຕໂຕ, ໂສ ເນວະ ທ໌ວາຍ ນະ ມະທາຍະ ນະ ມັນດະນາຍະ ນະ ວິພູສະນາຍະ, ຍາວະເທວະ ອະມັສສະ ຖິຕິຍາ ຍາປະນາຍະ ວິຫິງສຸປະຣະຕິຍາ ພຣັມຫ໌ມະຈະຣິຍານຸຄຄະຫາຍະ, ອິຕິ ປຸຣານັນຈະ ເວທະນັງ ປະຕິຫັງຂາມິ ນະວັນຈະ ເວທະນັງ ນະ ອຸປະເທສສະມິ, ຍາຕ໌ຣາ ຈະ ເມ ພະວິສສະຕິ ອະນະວັຊຊະຕາ ຈະ ຜາສຸວິຫາໂຣ ຈາຕິ ຯ
ອັຊຊະ ມະຍາ ອະປັຈຈະເວກຂິຕ໌ວາ ຍັງ ເສນາສະນັງ ປະຣິພຸຕຕັງ, ຕັງ ຍາວະເທວະ ສີຕັສສະ ປະຕິຄາຕາະ, ອຸນຫັສສະ ປະຕິຄາຕາຍະ, ຍາວະເທວະ ອຸຕຸປະຣິສສະຍະວິໂນທະນັງ ປະຕິສັລລານາຣາມັຕຖັງ ຯ
ອັຊຊະ ມາຍາ ອະປັຈຈະເວກຂິຕ໌ວາ ໂຍ ຄິລານະປັຈຈະຍະເພສັຊຊະປະຣິກຂາໂຣ ປະຣິພຸຕໂຕ, ໂສ ຍາວະເທວະ ອຸປັນນານັງ ເວຍຍາພາທິການັງ ເວທະນານັງ ປະຕິຄາຕາຍະ, ອັພ໌ຍາປັຊຊະປະຣະມະຕາຍາຕິ ຯ

ຢາດນ້ຳອິມິນາ
(ຕັ້ງ) ຫັນທະ ມະຍັງ ອຸທທິສະນາທິຕຖານະຄາຖາໂຍ ພະນາມະ ເສ ຯ
(ຮັບ) ອິມິນາ ປຸນຍະກາເມນະ ອຸປັຊຊາຍາ ຄຸນຸຕຕະຣາ
ອາຈາຣິຍູປະກາຣາ ຈະ ມາຕາປິຕາ ຈະ ຍາຕະກາ ປິຍາ ມະມັງ
ສຸຣິໂຍ ຈັນທິມາ ຣາຊາ ຄຸນຸວັນຕາ ນະຣາປິ ຈະ
ພຣັຫ໌ມາຣາ ຈະ ອິນທາ ຈະ ໂລກະປາລາ ຈະ ເທວະຕາ
ຍະໂມ ມິຕຕາ ມະນຸສສາ ຈະ ມັຊຊັຕຕາ ເວຣິກາປິ ຈະ
ສັບພເພ ສັຕຕາ ສຸຂີ ໂຫນຕຸ ປຸນຍານິ ປະກະຕານິ ເມ
ສຸຂັງ ຈະ ຕິວິທັງ ເທນຕຸ ຂິປປັງ ປາເປຖະ ໂວ ມະຕັງ ຯ
ອິມິນາ ປຸນຍະກັມເມນະ ອິມິນາ ອຸທທິເສນະ ຈະ
ຂິປປາຫັງ ສຸລະເພ ເຈວະ ຕັນຫຸປາທານະເສທະນັງ
ເຍ ສັນຕາເນ ຫິນາ ທັມມາ ຍາວະ ນິພພານະໂຕ ມະມັງ
ນັສສັນຕຸ ສັພພະທາ ເຍວະ ຍັຕຖະ ຊາໂຕ ພະເວ ພະເວ
ອຸຊຸຈິຕຕັງ ສະຕິປັນຍາ ສັລເລໂຂ ວິຣິຍັມຫິນາ
ມາຣາ ລະພັນຕຸ ໂນກາສັງ ກາຕຸນຈະ ວິຣິເຍສຸ ເມ
ພຸທທາທິປະວະໂຣ ນາໂຖ ທັມໂມ ນາໂຖ ວະຣຸຕຕະໂມ
ນາໂຖ ປັຈເຈກກະພຸທໂທ ຈະ ສັງໂຄ ນາໂຖຕຕະໂຣ ມະມັງ
ເຕໂສຕຕະມານຸພາເວນະ ມາໂຣກາສັງ ລະພັນຕຸ ມາ ຯ

ຕິໂລກະວິຊະຍະຣາຊະປັຕຕິທານະຄາຖາ
ຍັງກິນຈິ ກຸສະລັງ ກັມມັງ ກັຕຕັພພັງ ກິຣິຍາ ມະມະ
ກາເຍນະ ວາຈາມະນະສາ ຕິທະເສ ສຸຄະຕັງ ກະຕັງ
ເຍ ສັນຕາ ສັນຍິໂນ ອັຕຖິ ເຍ ຈະ ສັຕຕາ ອະສັນຍິໂນ
ກະຕັງ ປຸນຍະຜະລັງ ມັຍຫັງ ສັພເພ ພາຄີ ພະວັນຕຸ ເຕ
ເຍ ຕັງ ກະຕັງ ສຸວິທິຕັງ ທິນນັງ ປຸນຍະຜະລັງ ມະຍາ
ເຍ ຈະ ຕັຕຖະ ນະ ຊານັນຕິ ເທວາ ຄັນຕ໌ວາ ນິເວທະຍຸງ
ສັພເພ ໂລກັມຫິ ເຍ ສັຕຕາ ຊີວັນຕາຫາຣະເຫຕຸກາ
ມະນຸນຍັງ ໂພຊະນັງ ສັພເພ ລະພັນຕຸ ມະມະ ເຈຕະສາຕິ ຯ

ຄາຖາບູຊາດວງຊະຕາ
ນະໂມ ເມ ສັພພະເທວານັງ ສັພພະຄະຣະຫະ ຈະ ເທວານັງ
ສຸຣິຍັນຈະ ປະມຸນຈະຖະ ສະສິ ພຸມໂມ ຈະ ເທວານັງ
ວຸໂທ ລາພັງ ພະວິສສະຕິ ຊີໂວ ສຸກະໂຣ ຈະ ມະຫາລາພັງ
ໂສໂຣ ຣາຫຸເກຕຸ ຈະ ມະຫາລາພັງ ສັພພະ ພະຍັງ ວິນາສສັນຕິ
ສັພພະທຸກຂັງ ວິນາສສັນຕິ ສັພພະໂຣຄັງ ວິນາສສັນຕິ
ລັກຂະນາ ອະຫັງ ວັນທາມິ ສັພພະທາ ສັພເພເທວາ ມັງ ປະລະຍັນຕຸ ສັພພະທາ ເອເຕນະ ມັງຄະລະເຕເຊນະ ສັພພະໂສຕຖີ ພະວັນຕຸ ເມ ຯ
ປັຈຈຸບັນ ມີການິຍົມສະເດາະເຄາະດວງຊາຕາ ຜູກດວງຂອງຕົນ ເມື່ອຂຽນດວງແລ້ວມັກເອົາໄປໄວຖານພຣະ ເມື່ອຈະບູຊາດວງຊາຕາ ເພິ່ງວ່າຄາຖານີ້ ທຸກວັນ ເພື່ອໃຫ້ເກີດໂຊກລາບ ເປັນສຸຂະສວັສດີ ພິພັທທະນະມຸງຄຸລອັນເລີສ ປະເສີດດີແລ.

ເມຕຕານິສັງສະສຸຕຕະປາໂຖ
ເອວັມເມ ສຸຕັງ ຯ ເອກັງ ສະມະຍັງ ພະຄະວາ ສາວັຕຖີຍັງ ວິຫາຣະຕິ ເຊຕະວະເນ ອະນາຖະບິນດິກັສສະ ອາຣາເມ ຯ ຕັຕ໌ຣະ ໂຂ ພະຄະວາ ພິກຂູ ອາມັນເຕສິ ພິກຂະໂວຕິ ຯ ພະທັນເຕຕິ ເຕ ພິກຂູ ພະຄະວະໂຕ ປັຈຈັສໂສສຸງ ພະຄະວາ ເອຕະໂວຈະ ຯ
ເມຕຕາຍະ ພິກຂະເວ ເຈໂຕວິມຸຕຕິຍາ ອາເສວິຕາຍະ ພະວິຕາຍະ ພະຫຸລີກະຕາຍະ ຍານີກະຕາຍະ ວັຕຖຸກະຕາຍະ ອະນຸຕຖິຕາຍະ ປະຣິຈິຕາຍະ ສຸສະມາຣັທທາຍະ ເອກາທະ-ສານິສັງສາ ປະຕິກັງຂາ ຯ ກະຕະເມ ເອກາທະສະ ຯ ສຸຂັງ ສຸປະຕິ ສຸຂັງ ປະຕິພຸຊຊະຕິ ຯ ນະ ປາປະກັງ ສຸປີນັງ ປັສສະຕິ ຯ ມະນຸສສະນັງ ປິໂຍ ໂຫຕິ ຯ ອະມະນຸສສານັງ ປິໂຍ ໂຫຕິ ຯ ເທວະຕາ ຣັກຂັນຕິ ຯ ນາສສະ ອັຄຄິ ວາ ວິສັງ ວາ ສັຕຖັງ ວາ ກະມະຕິ ຯ ຕຸວະຕັງ ຈິຕຕັງ ສະມາທິຍະຕິ ຯ ມຸຂະວັນໂນ ວິປປະສີທະຕິ ຯ ອະສັມມຸລ໌ໂຫ ກາລັງ ກະໂຣຕິ ຯ ອຸຕຕະຣິງ ອັປປະຕິວິຊຊັນໂຕ ພຣັຫ໌ມພໂລກູປະໂຄ ໂຫຕິ ຯ
ເມຕຕາຍະ ພິກຂະເວ ເຈໂຕວິມຸຕຕິຍາ ອາເສວິຕາຍະ ພາວິຕາຍະ ພະຫູລີກະຕາຍະ ຍານີກະຕາຍະ ວັຕຖຸກະຕາຍະ ອະນຸຕຖິຕາຍະ ປະຣິຈິຕາຍະ ສຸສະມາຣັທທາຍະ ອິເມ ເອກາ-ທະສານິສັງສາ ປະຕິກັງຂາຕິ ຯ ອິທະມະໂວຈະ ພະຄະວາ ຯ ອັຕຕະມະນາ ເຕ ພິກຂູ ພະຄະວະໂຕ ພາສິຕັງ ອະພິນັນທຸນຕິ ຯ

ໂຄຕະມະກະເຈຕິຍະທັມມະປະຣິຍາໂຍ
ອະພິນຍາຍະ ໂຂ ໂສ ພະຄະວາ ທັມມັງ ເທເສຕິ ໂນ ອະນະພິນຍາຍະ ສະນິທານັງ ທັມມັງ ເທເສຕິ ໂນ ອະນິທານັງ ສັປປາຕິຫາຣິຍັງ ທັມມັງ ເທເສຕິ ໂນ ອັປປາຕິຫາຣິຍັງ ຕັສສະ ໂຂ ປະນະ ພະຄະວະໂຕ ອະພິນຍາຍະ ທັມມັງ ເທສະຍະໂຕ ໂນ ອະນະພິນຍາຍະ ສະນິທາ-ນັງ ທັມມັງ ເທສະຍະໂຕ ໂນ ອັປປະຕິຫາຣິຍັງ ກະຣະນີໂຍ ໂອວາໂທ ກະຣະນີຍາ ອະນຸສາສະນີ ອະລັນຈະ ປະນະ ໂນ ຕຸຕຖິຍາ ອະລັງ ອັຕຕະມະນະຕາຍະ ອະລັງ ໂສມະ-ນັສສາຍະ ສັມມາສັມພຸທໂທ ພະຄະວາ ສ໌ວາກຂາໂຕ ພະຄະວະຕາ ທັມໂມ ສຸປະຕິປັນໂນ ສັງໂຄຕິ ຯ

ວັນທາແລງ
ວັນທາມິ ເຈຕິຍັງ ສັພພັງ ສັພພັຕຖາເນ ສຸປະຕິຕຖິຕັງ ສາຣີຣິກະທາຕຸ ມະຫາໂພທິງ ພຸທທະຣູປັງ ສະກະລັງ ສະທາ ຯ
ວັນທາມິ ພຸທທັງ ພະວະປາຣະຕິນນັງ ຕິໂລກະເກຕຸງ ຕິພະເວກະນາຖັງ ໂຍ ໂລກະ-ເສຕໂຖ ສະກະລັງ ກິເລສັງ ເສຕ໌ວານະ ໂພເທສິ ຊະນັງ ອະນັນຕັງ ຯ ຍັງ ນັມມະທາຍະ ນະທິຍາ ປຸລິເນ ຈະ ຕີເຣ ຍັງ ສັຈຈະພັນທະຄິລິເກ ສຸມະນາຈະລັຄເຄ ຍັງ ຕັຕຖະ ໂຍນະ-ກະປຸເຣ ມຸນິໂນ ຈະ ປາທັງ ຕັງ ປາທະລັນຊະນະມະຫັງ ສີຣະສາ ນະມາມິ ສຸວັນນະມາຣິເກ ສຸວັນນະປັພພະເຕ ສຸມະນະກູເຕ ໂຍນະກະປຸເຣ ນັມມະທາຍະ ນະທິຍາ ປັນຈະປາທະວະຣັງ ຖານັງ ອະຫັງ ວັນທາມິ ທູຣະໂຕ ຯ ອະຫັງ ວັນທາມິ ທາຕຸໂຍ ອະຫັງ ວັນທາມິ ສັພພະໂສ ສີສັງ ເມ ປະທຸມັງ ກັຕ໌ວາ ທີປັນຈະນະຍະນາ ທະວະຍັງ ວະຈະ ສາທູປະກາເຣນະ ມະນະສາຈະ ສຸຄັນທະຄາ ຯ
ພຸທທະຄາຣະວະຕາ ທັມມະຄາຣະວະຕາ ສັງຄະຄາຣະວະຕາ ສິກຂາຄາຣະວະຕາ ສະມາທິຄາຣະວະຕາ ອັປປະມາທະຄາຣະວະຕາ ປະຕິສັນຖາຄາຣະວະຕາ ກັລ໌ຍານະມິ-ຕຕະຕາ ໂສວະຈັສສະຕາ ອະຫັງ ພັນເຕ ພຸທທະຣັກຂິໂຕ ຍາວະຊີວັງ ພຸທທັງສະຣະນັງ ຄັຈສາມິ ອະຫັງ ພັນເຕ ທັມມະຣັກຂິໂຕ ຍາວະຊີວັງ ທັມມັງ ສະຣະນັງ ຄັຈສາມິ ອະຫັງ ພັນເຕ ສັງຂະຣັກຂິໂຕ ຍາວະຊີວັງ ສັງຄັງສະຣະນັງ ຄັຈສາມິ ຯ
ວັນທາມິ ພຸທທັງ ສັພພະເມໂທສັງ ຂະມະຖະ ເມ ພັນເຕ ວັນທາມິ ທັມມັງ ສັພພະເມ-ໂທສັງ ຂະມະຖະ ເມ ພັນເຕ ວັນທາມິ ສັງຄັງ ສັພພະເມໂທສັງ ຂະມະຖະ ເມ ພັນເຕ ວັນທາມິ ອາຣາເມ ພັທທະເສມາຍັງ ໂພທິຣຸກຂັງ ເຈຕິຍັງ ສັພພະເມໂທສັງ ຂະມະຖະ ເມ ພັນເຕ ວັນທາມິ ຄຣູອຸປັຊຊາຍະ ອາຈາຣິຍະຄຸນັງ ສັພພະເມໂທສັງ ຂະມະຖະ ເມ ພັນເຕ ວັນທາມິ ກັມມັຕຖານັງ ສັພພະເມໂທສັງ ຂະມະຖະ ເມ ພັນເຕ ຯ
ວັນທາມິ ພັນເຕ ພະຄະວາ ໂລກະນາຖັງ ອະຕີຕັງ ເມໂທສັງ ອະນາຄະຕັງ ເມ ໂທສັງ ປັຈຈຸປັນນັງ ເມ ໂທສັງ ຂະມະຖະ ເມ ພັນເຕ ວັນທາມິ ພຸທທັງ ປຸນນະສາກະລັນຕັງ ສັຕຕາ ສະທາ ໂຫນຕຸ ສຸຂີ ອະເວຣາ ກາໂຍ ຊິຄັນໂຍ ສະກະໂລ ທຸຄັນໂທ ຄັຈສັນຕິ ສັພເພ ມະຣະນັງ ອະຫັງ ຈະ ນະມາມິ ທັມມັງ ສຸຄະເຕ ນະເຕສິຕັງ ສັຕຕາ ສະທາ ໂຫນຕຸ ສຸຂີ ອະເວຣາ ກາໂຍ ຊິຄັນໂຍ ສະກະໂລ ສຸຄັນໂທ ຄັຈສັນຕິ ສັພເພ ມະຣະນັງ ອະຫັງ ຈະ ນະມາມິ ສັງຄັງ ມຸນິລາ ຈະສະວະກັງ ສັຕຕາ ສະທາ ໂຫນຕຸ ສຸຂີ ອະເວຣາ ກາໂຍ ຊິຄັນໂຍ ສະກະໂລ ສຸຄັນໂທ ຄັຈສັນຕິ ສັພເພ ມະຣະນັງ ອະຫັງ ຈະ ຯ
ອະມັນຕະຍາມິ ໂວ ພິກຂະເວ ປະຕິເວທະຍາມິ ໂວ ພິກຂະເວ ຂະຍະວະຍະ ທັມມາ ສັງຂາຣາ ອັປປະມາເທນະ ສັມປະເທຖາຕິ ຯ
ອິຈເຈວະມັຈຈັນຕະນະມັສສະເນຍຍັງ ນະມັສສະມາໂນ ຣະຕະນັຕຕະຍັງ ຍັງ ປຸນຍາພິສັນທັງ ວິປຸລັງ ອະລັຕຖັງ ຕັສສານຸພາເວນະ ຫະຕັນຕະຣາໂຍ ຯ
ເທວະທັມ
ຫິຣິໂອຕຕັປປະສັມປັນນາ ສຸກກະທັມມະສະມາຫິຕາ
ສັນຕັງ ສັປປຸຣິສາ ໂລເກ ເທວະທັມມາ ວຸຈຈະເຣ ຯ
ວັນທາເດີກ
ວັນທາມິ ເຈຕິຍັງ ສັພພັງ ສັພພັຕຖາຖາເນ ສຸປະຕິຕຖິຕັງ ສາຣີຣິກະທາຕຸ ມະຫາໂພທິງ ພຸທະຣູປັງ ສະກະລັງ ສະທາ ວັນທາມິ ພຸທທັງ ພະວະປາຣະ ຕິນນັງ ຕີໂລກະເກຕຸງ ຕິ ກະນາຖັງ ໂຍໂລກະເສຕໂຖ ສະກະລັງ ກິເລສັງ ເສຕະວານະ ໂພເທສິ ຊະນັງ ອະນັນຕັງ ຍັງນັມມະທາຍະນະທິຍາ ປຸຣິເນ ຈະ ຕີເຣ ຍັງ ສັຈຈະພັນທະຄິຣິເກ ສຸມະນາຈະລັຄເຄ ັຍງຕັຕຖະ ໂຍນະກະປຸເຣ ນຸນິໂນ ຈະ ປາທັງ ຕັງ ປາທະລັນຊະນະມະຫັງ ສິຣະສາ ນະມາມິ ນັມມະທາ-ຍະ ນະທິຍາ ປັນຈະປາທະວະຣັງ ຖານັງ ອະຫັນ ວັນທາມິ ທູຣະໂຕ ອະຫັງວັນທາມິ ທາຕຸໂຍ ອະຫັງວັນທາມິ ສັພພະໂສ ສີສັງປະທຸມັງ ກັຕ໌ວາ ທີປັນຈະ ນະຍະນາທະວະຍັງ ວະຈະສາທູ ປະກາເຣນະມະນະສາ ຈະສຸຄັນທະຄາ ຯ
ພຸທທະຄາຣະວະຕາ ທັມມະຄາຣະວະຕາ ສັງຄະຄາຣະວະຕາ ສິກຂາຄາຣະວະຕາ ສະມາທິຄາຣະວະຕາ ອັປປະມາທະຄາຣະວະຕາ ປະຕິສັນຖາຄາຣະວະຕາ ກັລ໌ຍານະມິ-ຕຕະຕາ ໂສວະຈັສສະຕາ ອະຫັງ ພັນເຕ ພຸທທະຣັກຂິໂຕ ຍາວະຊີວັງ ພຸທທັງສະຣະນັງ ຄັຈສາມິ ອະຫັງ ພັນເຕ ທັມມະຣັກຂິໂຕ ຍາວະຊີວັງ ທັມມັງ ສະຣະນັງ ຄັຈສາມິ ອະຫັງ ພັນເຕ ສັງຂະຣັກຂິໂຕ ຍາວະຊີວັງ ສັງຄັງສະຣະນັງ ຄັຈສາມິ ຯ
ໂຍ ໂທໂສ ໂມຫະ ຈິຕເຕນະ ພຸທທັສ໌ມິງ ປະກະໂຕມະຍາ ຂະມະຖະ ເມ ກະຕັງ ໂທສັງ ສັພພະ ປາປັງ ວິນັສສະຕຸ ຯ
ໂຍ ໂທໂສ ໂມຫະ ຈິຕເຕນະ ທັມມັສ໌ມິງ ປະກະໂຕມະຍາ ຂະມະຖະ ເມ ກະຕັງ ໂທສັງ ສັພພະ ປາປັງ ວິນັສສະຕຸ
ໂຍ ໂທໂສ ໂມຫະ ຈິຕເຕນະ ສັງຄັສ໌ມິງ ປະກະໂຕມະຍາ ຂະມະຖະ ເມ ກະຕັງ ໂທສັງ ສັພພະ ປາປັງ ວິນັສສະຕຸ
ອິຈເຈວະມັຈຈັນຕະນະມັສສະເນຍຍັງ ນະມັສສະມາໂນ ຣະຕະນັຕຕະຍັງ ຍັງ ປຸນຍາພິສັນທັງ ວິປຸລັງ ອະລັຕຖັງ ຕັສສານຸພາເວນະ ຫະຕັນຕະຣາໂຍ ຯ
ອະມັນຕະຍາມິ ໂວ ພິກຂະເວ ປະຕິເວທະຍາມິ ໂວ ພິກຂະເວ ຂະຍະວະຍະ ທັມມາ ສັງຂາຣາ ອັປປະມາເທນະ ສັມປະເທຖາຕິ ຯ

ຄາຖາມະຫາທາດ

ຄາຖາ​ມະ​ທາຕຸ 1
1. ຄາຖາມະຫາ​ທາຕຸ ຄື ຄາຖາ​ທາດ​ 4 ​ໄດ້​ແດ່
1.1. ດິນ ຄື ​ປະຖະວີ​ທາຕຸ 21
1.2. ນ້ຳ ຄື ອາ​ໂປ​ທາຕຸ 12
1.3. ລົມ ຄື ວາ​ໂຍທາ​ຕຸ 7
1.4. ໄຟ ຄື ​ເຕ​ໂຊ​ທາຕຸ 6
- ​ແລະ ອາກາດທາຕຸ 10
2. ມະຫາທາຕຸທັງ 4 ນັ້ນເປັນຈັ່ງໃດ ?
ນະ ຄື ທາຕຸນ້ຳ
ໂມ ຄື ທາຕຸດິນ
ພຸທ ຄື ທາຕຸໄຟ
ທາ ຄື ທາຕຸລົມ
ຍະ ຄື ອາກາສທາຕຸ
- ຣວມເຂົ້າກັນ​ເປັນ ນະ ​ໂມ ພຸ​ທ ທາ ຍະ
ທາຕຸ​ທັງ 4 ນີ້ສຳຄັນ​ຢ່າງ​ໃດ ?
​ ໃນ​ສິ່ງ​ທີ​່ມີ​ຊີວິຕ ​ເຊັ່ນ​ມະນຸ​ສຍ໌​ເຮົາ​ນີ້​ທີ່​ມີ​ຕົນ​ຕົວ ກໍ​ຈະ​ຕ້ອງ​ປະກອບ​ໄປ້ດ້ວຍ​ທາຕຸ 4 ຄື ດິນ, ນ້ຳ, ລົມ, ​ໄຟ ສິ່ງ​ທີ່​ມີ​ຊີວິຕຫາກ​ຂາດ​ທາຕຸ​ທັງ 4 ນີ້​ແລ້ວ ຈະ​ເປັນ​ຮ່າງກາຍ​ບໍ່​ໄດ້ ຈະ​ມີ​ຊີວິຕບໍ່​ໄດ້ ດັ່ງນັ້ນ ການ​ຮຽນຄາຖາ​ອາຄົມທີ່​ຈະ​ໃຫ້​​ເຂັດຂັງ ກໍ​ຈະ​ຕ້ອງ​ມີ​ຄາຖາ​ມະຫາ​ທາຕຸ ປະກອບ​ຢູ່​ດ້ວຍ ຖື​ວ່າ​ເປັນ​ແມ່​ທາຕຸ ຄື ນະ​ ​ໂມ ທຸ​ທ ທາ ຍະ ນັ້ນ​ເອງ.
​ທ່ານ​ຜູ້​ມຣອາຄົມ ​ເວລາ​​ເສກ​ວັຕຖຸມຸງ​ຄຸລ ​ເຊັ່ນ​ພຣະ, ຂອງ, ​ກະຕຸດ ​ແລະ​ຍັນຕ໌ສຳ​ເຣັຈ​ແລ້ວ ​ເພີ່ນ​ຈຶ່ງ​ບັນຈຸ​ແມ່​ທາຕຸ​ລົງ​ໄປ ຈຶ່ງ​ຈະ​ສຳ​ເຣັຈຢ່າງ​ສົມບູນຍ໌ຍິ່ງ​ຂຶ້ນ.
ກາຣເສກ​ວັຕຖຸມຸງ​ຄຸລ ທີ່​ເປັນ​ສ​ເນ​ຫ໌ ຫາກ​ບັນຈຸ​ແມ່​ທາຕຸ​ລົງ​ໄປ ກໍ​ຈະ​ເພີ​່ມຄວາມ​ມີ​ສ​ເນ​ຫ໌ຍິ່ງ​ຂຶ້ນ.
ກາຣ​ເສກວັຕຖຸມຸງ​ຄຸລ ​ໃນ​ດ້ານ​​ແຄ້ວ​ຄົງ ຫາກ​ບັນຈຸຄາຖາ​ແມ່​ທາຕຸ​ລົງ​ໄປ ກໍ​ຈະ​ບັງ​ເກີດ​ຄວາມ​ສັກສິທ ​ໃນ​ເຣື່ອງຂອງ​ແຄ້ວ​ວຄົງຍິ່ງ​ຂຶ້ນ
ກາຣປຸກ ​ເສກ​ທາງ​ໄລ່​ພູຕຜີ​ປີສາ​ຈ ສະ​ເດາະ​ເຄາະ​ຫຼື​ຂັບ​ໄລ່​ສນຽຈ ຈັງ​ໄຮ ຫາກ​ບັນຈຸ​ຄາຖາ​ແມ່​ທາຕຸ​ລົງ​ໄປ ກໍ​ຈະ​ສັກສິທ​ໃນ​ດ້ານ​ຂອງ​ພູດ​ຜີ​ເກງ​ກົວ ​ແລະ​ສະ​ເດາະ​ເຄາະ​ຕ່າງ​ກໍ​ຈະ​ຕົກ​ລົ່ນ.
ຫຼື​ຈະ​ປຸກ​ເສກ​ໃນ​ດ້ານ​ກັ້ງບັງ , ກັນ, ສະກົດ​ຈິຕ, ​ເຫາະ​ເຫີ​ນ, ​ເດີນ​ອາ​ກາສ ​ແລະ​ອື່ນໆ​ຫາກ​ບັນຈຸ​ຄຖາ​ແມ່​ທາຕຸ​ລົງ​ໄປ ກໍ​ຈະ​ເພີ່ມ​ອິທທິຣິທ​ໃນ​ດ້ານນັ້ນໆ​ຍິ່ງ​ຂຶ້ນ ​ເປັນກາຣ​ເສີມ​ສ້າງ​ພະລັງ​ໃຫ້​ເຂັ້ມ​ແຂງ ​ເພີ່ມ​ອິທທິຣີທ​ໃຫ້​ແກ່​ກ້າ ​ເຂັດ​ຢຳ.
​ແມ່ນ​ແຕການ​ປຸກ​ເສກ ປະຈຳ​ວັນ​ກ່ອນ​ທີ່​ຈະ​ນຳ​ເອົາ​ເຄື່ອງ​ຂອງ​ຮັກສາ​​ເຫຼົ່ານັ້ນມາ​ແຂວຄໍ ຖ້າ​ຫາກ​ໄດ້​ອາຣາທນາຄາຖາ​ແມ່​ທາຕຸ​ໃຫ້​ແລ້ວ ຄື ນະ​ ໂມ ພຸ​ທ ທາ ຍະ ຈະ​ບັງ​ເກີດ​ຜົລ​ໃນ​ດ້ານ​ຕ່າງໆ​ເຫຼົ່ານັ້ນ ດັ່ງ​ທີ່​ຈະ​ກ່າວ​ໃນ​ບົທຕໍ່​ໄປ​ນັ້ນ​ແລ.

ວິທີຖວາຍພາເຂົ້າທິບ

ວິທິຖວາຍພາເຂົ້າທິບ
---------------------
- ຄົນລາວຊາວພຸດເຮົາ ເຂົ້າໃຈເຮັດບຸນດ້ວຍການທານຫຼາຍແບບ ຫຼາຍວິທີ ເຊັ່ນບຸນຕັກບາດ, ສັນເພນເຮືອນ, ຕັ້ງກອງບຸນ, ກອງອັດຖະ, ກອງບວດ, ກອງຮົດ ບຸນໃນວັດ ແລະເທດສະການອື່ນໆ ແຕ່ວິທີທີ່ເຮັດໄດ້ທຸກເວລາ ທຸກໂອກາດນັ້ນ (ສະເພາະແຕ່ຍາມເຊົ້າກັບເພນ) ໝາຍຄວາມວ່າ ບໍ່ເລືອກລະດູ ແລະສະຖານທີ່ ໃດໆນັ້ນ ແມ່ນເຮັດທານພາເຂົ້າທິບ, ການເຮັດພາເຂົ້າທິບ ເຮັດໄດ້ທຸກວັນ ບໍ່ເລືອກສະຖານທີ່ ບໍ່ເລືອກບຸກຄົນ ເລືອກແຕ່ເວລາເທົ່ານັ້ນ (ຄືເຊົ້າກັບເພນ ເວລາແລງເຮັດ ພາເຂົ້າທິບບໍ່ໄດ້) ວິທີເຮັດ ດັ່ງນີ້:

- ຫ້າງຫາຂອງທານຕ່າງໆ ທີ່ທ່ານຢາກທານນັ້ນແນວໃດກໍໄດ້ (ໝາຍເອົາສິ່ງທີ່ທ່ານມັກທ່ານຊອບທີ່ສຸດ) ເມື່ອສົງເຄາະແລ້ວ ລວມລົງໃນປັດໄຈ ໔ ອັນເປັນປັດໄຈສຳຄັນຂອງສົງ(ເວັ້ນແຕ່ອາວຸດ ແລະຢາເບື້ອ ຢາເສບຕິດ) ແຕ່ສິ່ງສຳຄັນ ຄຳວ່າ "ພາເຂົ້າທິບ" ນັ້ນໝາຍເອົາພາເຂົ້າທີ່ມີອາຫານຄົບເຍື່ອງ (ບໍ່ກຳນົດວ່າຈັກເຍື່ອງ) ພຽງແຕ່ວ່າ ສິ່ງທີ່ມທຳເປັນພາເຂົ້າທິບນັ້ນ ຕ້ອງສາມາດໃຫ້ພຣະສົງສັນຂອງເຮົາໄດ້ ຖືວ່າໃຊ້ໄດ້ແລ້ວ.

- ຕາມຄະຕິບູຮານ ພາເຂົ້າທິບນັ້ນຕ້ອງແຕ່ງດັ່ງນີ້ ຄື:
໑. ພາເຂົ້າ ໑ ພາ(ໃໝ່)
໒. ຖ້ວຍ, ຊາມໃສ່ອາຫານຫວານ-ຄາວຄົບ.
໓. ບ່ວງ, ສ້ອມ.
໔. ເຕົ້າ ຫຼືກະຕິກນຳ້.
໕. ຈອກ.
໖. ທຽນ ໒ ເຫຼັ້ມ.
໗. ຄຳໝາກ ກອກຢາ.
໘. ຜ້າເຊັດສົບ ເຊັດມື.
໙. ດອກໄມ້ ໑ ຄູ່
໑໐. ທະນະປັດປັດໄຈ(ເງິນ) ຕາມສົມຄວນ.

- ເຄື່ອງບູຊາພຣະ
໑. ທຽນຂັນ ໕ (ມີດອກໄມ້ ໕ ຄູ່, ທຽນ ໕ ຄູ່) ຫາກມີຜູ້ນຳພາເຮັດແຕ່ງໃຫ້ຜູ້ນຳພາເຮັດດ້ວຍ.

- ເຄື່ອງທານເສີມພາເຂົ້າທິບ
໑. ຊິເປັນຫຍັງກໍໄດ້ ບໍ່ມີຫຍັງກໍໄດ້ອັນນີ້ເປັນເລື່ອງຂອງສັດທາຢາກຈະເຮັດ ບໍ່ເຮັດກະໄດ້ ເພາະເປົ້າໝາຍແມ່ນເຮັດພາເຂົ້າທິບ ແຕ່ຍາດໂຍມຜູ້ມີສັດທາ ແລະປັນຍາແລ້ວ ເພີ່ນຄຳນຶງເຖິງກາລະເວລາ ເຊັ່ນ ຍາມເຂົ້າພັນສາ ເພີ່ນມັກເຮັດຜ້າອາບນຳ້ຝົນນຳ ຍາມກາງພັນສາມັກເຮັດຜ້ານຸ່ງ ຫຼືຜ້າໄກນຳ, ໄປທານບາງວັດທີ່ມີການກໍ່ສ້າງ ຍາດໂຍມພັດເຮັດຕົ້ນກາຣະພຶກນຳ ອັນນີ້ແມ່ນເລື່ອງສັດທາ ແລະເປັນຍາຂອງຍາດໂຍມວ່າຊິເຮັດແນວໃດ ?

- ຂຽນຊື່ ຜູ້ເຮັດ ແລະຜູ້ຮັບ
ຂ້າພະເຈົ້າທ້າວ ..............ນາງ................ພ້ອມດ້ວຍຄອບຄົວ ໄດ້ເຮັດພາເຂົ້າທິບ ແລະ..................... ເພື່ອອຸທິດຫາດວງວິນຍານຂອງ..................................... ທີ່ລ່ວງລັບໄປແລ້ວ
(ຫາກບໍ່ອຸທິດໃຫ້ໃຜເລີຍ ກໍບໍ່ຕ້ອງບອກຊື່ ແຕ່ຕ້ອງກ່າວແກ່ສັບພະສັດທຸກຖ້ວນໜ້າ ແລະເຈົ້າກຳນາຍເວນ……)

- ຂໍ້ຫ້າມ ຄວນຫຼີກເວັ້ນສຳລັບຍາດໂຍມ ຄື ເວລາຈະທານອາຫານ ຢ່າບອກປະເພດອາຫານ,  ບອກຊື່ອາຫານ ແຕ່ພຣະ ເຮົາຢາກທານຫຍັງ ໃນປັດໄຈສີ່ເຮົາເລືອກເອງ ທຳເອງ.

ວິທີເຮັດ
ກ. ໜ້າທີ່ຍາດໂຍມ
໑. ໄຕ້ທູບທຽນ ບູຊາພຣະພຸດທະຮູບ ຫຼືຕໍ່ໜ້າພຣະປະທານ(ຫາກເຮັດທີ່ວັດ)
໒. ໄຕ້ທຽນ ໒ ເຫຼັ້ມໃນຂັນ ໕ (ໃຕ້ທຽນຕິດໃນຂັນ ຢ່າຕິດນອກຂັນ)
໓. ກ່າວໄຫວ້ພຣະ-ວັນທາຈົບ
໔. ກ່າວຄຳອັງເຊີນເທວະດາ (ສັກເຄເທວະດາ) ຈະແປກໍໄດ້ ບໍ່ແປກໍໄດ້.
໕. ກ່າວຄໍາຂໍສະມະທານສິນ (ພຣະໃຫ້ສິນ)
໖. ກ່າວຖວາຍພາເຂົ້າທິບ ແລະຂອງທານອື່ນໆ
໗. ເຄນພາເຂົ້າທິບ,

ຂ. ໜ້າທີ່ພຣະສົງ:
໑. ຮັບພາເຂົ້າທິບ ແລະອະທິຖານພິຈາຣະນາເຄື່ອງທານ
໒. ຕັ້ງນະໂມ, ສູດກຸສະລານ້ອຍ, ສູດເຫຕຸ, ຊັກອະນິດຈາ, (ໃຫ້ຈູດເຈັ້ຍລາຍຊື່ ຫຼືຫຸ່ນຕອນນີ້) ສັບເພສັດຕາ (ຈົບ)

ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຍາດໂຍມ ຄາຣະວະ ແລ້ວພຣະສົງໃຫ້ພອນ ເປັນອັນຈົບພິທີ,

- ໝາຍເຫດ: ນິມົນພຣະສົງບໍ່ຄວນຕ່ຳກວ່າ ໔ ອົງ (ເນນກໍໄດ້) ຖ້າບໍ່ມີພຣະຫຼືເນນຫຼາຍ ນິມົນອົງດຽວກໍໄດ້.

- ຄຳກ່າວຖວາຍພາເຂົາທິບໃຫ້ວ່າ ດັ່ງນີ້:
ຄຳປະກາດທານ
ສຸທິນນັງ ວະຕະເມທານັງ ທານັງເມ ປະຣິສຸດທັງ ອາສາວະ ຄະຍາວະຫັງ ນິບພານັງ ສັງຄະຕັງ ໂກຕຸ ອະນາຄະເຕ ກາເລ.
ແປວ່າ
ຂອງທ່ານອັນບໍຣິສຸດຂອງຂ້ານ້ອຍນີ້ ຈົ່ງເປັນພາລະວະປັດໃຈ ກຳຈັດປັດເສັຍ ເຊິ່ງ ກອງທຸກສັນດານ ຂໍໃຫ້ຂ້ານ້ອຍ ເຖິງເຊິ່ງພຣະນິບພານ ໃນອະນາຄົດຕະການ ນັ້ນເທີ້ນ.
ໝາຍເຫດ : ໃນພາສາປາລີນັ້ນ ບາງທີ່ຈະເພີ່ມຄຳວ່າ “ທຸຕິ ຍັມປິ, ຕະຕິຍັມປີ” ຄັນ ຈະວ່າ ກໍໄດ້ ບໍ່ວ່າກໍໄດ້, ຄັນຈະວ່າ ກໍໃຫ້ວ່າ “ທຸຕິ ຍັມປິ” ແລ້ວຈຶ່ງຕໍ່ໃສ່ “ສຸທິນ…..” ຈົນສຸດ ແລ້ວ ຈຶ່ງວ່າ “ຕະຕິ ຍັມປິ” ແລ້ວຈຶ່ງເວົ້າ “ສຸທິນ” ເວລາແປ ກໍໃຫ້ແປວ່າ “
“ທຸຕິ ຍັມປິ = ຄັ້ງທີສອງນີ້ ຂອງທານ……
“ຕະຕິ ຍັມປີ = ຄັ້ງທີສາມນີ້ ຂອງທານ…...

ຄຳຖວາຍພາເຂົ້າທິບ
- ອິມານິ ມະຍັງພັນເຕ, ພັດຕານິ ທິບພະໂພຊະນາອາຫາຣານິ (ທະນະ ປັດຕະປັດຈະຍານິ ກັບປະຣຸກຂານິ ອຸທະກັງວະເຣນີ) ສະປະຣິວະຣານິ ພິກຂຸສັງຄັດສະ ໂອໂນຊະຍາມະ, ອິມານິ ພັດຕານິ ທິບພະໂຊຊະນາອາຫາຣານິ (ທະນະ ປັດຈະຍານິ ກັບປະຣຸກຂານິ ອຸທະກັງວະເຣນີ) ສະປະຣິວະຣານິ ພິກຂຸສັງຄັດສະ ໂອໂນ ຊະຍາມະ ປະຕິຄັນຫະຕຸ ອັມຫາກັນ ເຈວະ ມາຕາປິຕຸ ອະທິນັນຈະ ຍາຕະການັນຈະ ປະຍະຊະນານັງ ອັມຫາກັງ ທີຄະຣັດຕັງ ຫິຕາຍະ ສຸຂາຍະ ຍາວະນິບພານັງ ໂຫຕຸ.

ແປວ່າ:
ຂ້າແຕ່ພຣະສົງຜູ້ຈະເຣີນ ຂ້ານ້ອຍຂໍນ້ອມຖວາຍ ພັດຕາຫານ ພາເຂົ້າທິບ (ທະ ນະບັດປັດໄຈ “ເງິນ” ຕົ້ນກາຣະພືກ ນຳ້ດື່ມອັນສະອາດ) ພ້ອມດ້ວຍບໍ່ຣິວານທັງຫຼາຍ ເຫຼົ່າ ແກ່ພຣະສົງ ຂໍພຣະສົງຈົ່ງຮັບ ເຊິ່ງພັດຕາຫານ ພາເຂົ້າທິບ (ທະ ນະບັດປັດໄຈ “ເງິນ” ຕົ້ນກາຣະພືກ ນຳ້ດື່ມອັນສະອາດ) ແລະບໍຣິວານທັງຫຼາຍເຫຼົ່າຂອງ(ພວກ)ຂ້າ ນ້ອຍ ເພື່ອປະໂຫຍດ ເພື່ອຄວາມສຸກຂອງຂ້ານ້ອຍ ແລະຄອບຄົວ (ໝາຍມີ…….) ເປັນ ຕົ້ນ.
ເພື່ອອຸທິດຫາ ດວງວິນຍານຂອງເຈົ້າກັມ, ນາຍເວນ, ພໍ່ເກົ່າ ແມ່ຫຼັງ ແລະສັບພະ ສັດທຸກຖ້ວນໜ້າ ປິຍະຊົນ ຄົນຜູ້ມີພຣະຄຸນແກ່ຂ້າພະເຈົ້າທັງຫຼາຍ ໝາຍມີ ບິດາ ມານ ແລະ ຄຣູ, ອຸປັດຊາອາຈານເປັນເຄົ້າ ແລະອຸທິດຫາດວງວິນຍານຂອງ…………ທີ່ລ່ວງ ລັບໄປແລ້ວ ຂໍຈົ່ງໄດ້ຮັບຜົນທານນີ້ ຖ້າຮັບແລ້ວ ຂໍຈົ່ງໄປເກີດດີເຖິງສຸກ ຖ້າຕົກທຸກ ຂໍໃຫ້ ພົ້ນຈາກທຸກ ຖ້າເຖິງສຸກແລ້ວ ຂໍໃຫ້ສຸກຍິ່ງໆຂຶ້ນໄປຕາບຕໍ່ເທົ້າ ເຂົ້າສູ່ພະນິບພານ ໃນອະ ນາຄົດຕະການນັ້ນດ້ວຍເທິ້ນ.

ອີກປະການໜຶ່ງ ຫາກສັບພະສັດເຫຼົ່າໄດ້ຮັບແລ້ວ ຂໍຈົ່ງໂອຍພອນມາໃຫ້(ພວກ) ຂ້ານ້ອຍ ຈົ່ງມີແຕ່ຄວາມສຸກ ຫາຍເຄາະ ຫາຍເຂັນ ຫາຍທຸກ ຫາຍໂສກ ຫາຍໂລກ ຫາຍໄພ ຫາຍອຸປັດທະວະກັງວົນ ອົນຕາຍທັງຫຼາຍທັງປວງເທີ້ນ ໃຫ້ມີແຕ່ສຸຂະສະຫວັດ ດີ ມີສີຣິໂພຄະຊັບ ສົມບູນພູນສຸກ ຮັ່ງມີເຂັ້ມແຂງ ຊື້ໄດ້ຂາຍໝານ ຕະຫຼອດການທຸກເມື່ອ ທຸກຍາມເທີ້ນ
(ຈົບການຖວາຍພາເຂົ້າທິບພຽງເທົ່ານີ້ແລ)

ຄຳໄຫວ້ພຣະພຸທທະເຈົ້າ ໑໐ ທິສ

ປະທຸມຸຕຕະໂຣ ຈະ ປຸພພາຍັງ ອາຄະເນຍເຍ ຈະ ເຣວະໂຕ
ທັກຂິເນ ກັສສໂປ ພຸທໂທ ພາຍັພເພ ຈະ ເມທັງກະໂຣ
ອຸຕຕະເຣ ສາກະຍະມຸນີ ເຈວະ ອິສາເນ ສະຣະນັງກະໂຣ
ປະຖະວິຍັງ ກະກຸສັນໂທ ອາກາເສ ຈະ ທິປັງກະໂຣ
ເອເຕ ທະສະ ທິສາ ພຸທທາ ຣາຊະທັມມັສສະ ປູຊິຕາ
ນັຕຖິ ໂຣຄະພະຍັງ ໂສກັງ ເຂມັງ ສັມປັຕຕິທາຍະກັງ
ທຸກຂະ ໂຣຄະພະຍັງ ນັຕຖິ ສັພພະສັຕຕູ ວິທທັງເສນຕິ
ເຕສັມ ຍາເນນະ ສີເລນະ ສັນຍະເມນະ ທະເມນະ ຈະ
ເຕປິ ມັງ ອະນຸຣັກຂັນຕຸ ອະໂຣຄະເຍ ນະ ສຸເຂນະ ຈະ
ອະນາຄະຕັສສະ ພຸທທັສສະ ເຕ ເມ ຕະຍັສສະ ຍັສສະສິໂນ
ມະຫາເຕໂຊ ສະທາ ໂຫຕຸ ສັພພະໂສຕຖີ ພະວັນຕຸ ໂນ ຯ